Yağmur yağıyor usul usul,
köz olmuş yüreğimin üstüne,
göğün bütün ağıdı
gelip içimde kırılıyor.
Küle çevirmek istiyor beni,
rüzgâra savurmak
yaşam umudumu, sevincimi.
Ama bilmez,
küllerin altında
yenilmez, inatçı bir kor uyur.
Her damla yüzüme düştükçe
şunu hatırlıyorum
yenilgi de bir başlangıçtır,
ve kalbi yananlar
ateşten geçerek büyür.
Ey yağmurlu gündüz,
yıkıl üstüme istediğin kadar,
ben yine sabahlara yürürüm
çünkü sevmek, karanlığa karşı
en büyük başkaldırıdır.
İnsan, en çok kırıldığında
kendi ağıdını yazar,
yarasından doğar,
küllerinden ayağa kalkar.
Yağmur yağsın.
Rüzgâr savursun acımı.
Ben küllerimden
bir sevda bayrağı kaldırırım yine
ve hayatın tam ortasında
yeniden başlarım
daha güçlü, daha inatçı,
daha insan.
Salih ŞENOL
Mertekli Köyü
Kayıt Tarihi : 16.07.2026 23:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ben sürekli doğada, ormanda, ırmak boylarında keçi otlatıyorum.. Tüm doğa olaylarına, yağmur, kâr, dolu, yoğun sis vb yaşıyorum.Doğada yaşadığımı şiire yansıtıyorum. Ressamın resim yapması gibi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!