(naat)"adın Geçer Nur"

Adın geçer kalbe nûr,
Gönle safa ey Nebî…
Eşrefü’l seyyidina
Ey Muhammed Mustafa ﷺ…
Bir kez ansam kutlu adını,
İçimde güller dirilir…
Karanlığa düşen ruhum
Senin aşkınla doğrulur…
Çünkü senin adın geçince
Hüzün bile secde eder…
Medine kokar gecelerim,
Salavat olur nefeslerim…
Yorgun kalbim huzur bulur
“Allahümme salli alâ Muhammed” deyince…
Ey yetimlerin sultanı…
Ey mahzun gönüllerin dermanı…
Bir bakışın rahmet olurdu
Çoraklaşmış insanlığa…
Sen geldin…
Ve taş kalpler bile yumuşadı…
Adın geçer kalbe nûr,
Gönle safa ey Resûl…
Sensiz kalan şu çağın
Ruhu eksik, yüzü mahzun…
Biz seni görmeden sevdik ya Nebî…
Bir hadisini duyunca
Gözlerimiz doldu bazen…
Çünkü senin sözlerin
Yaralı kalplere şifaydı…
Taif’te taşlandığında bile
Merhameti bırakmadın…
Ümmetin için gecelerce
Secdelerde ağladın…
İşte bu yüzden
Gökyüzü bile hürmetle eğilir adına…
Ey Habîbullah…
Bir gün Ravza’nın önünde
Titreyen dudaklarla
Selâm verebilir miyiz sana?..
Bir damla gözyaşımız
Kabul olur mu kapında?..
Adın geçer kalbe nûr…
Çünkü sen
Karanlık çağlara doğan güneştin…
Yetimin duası,
Garibin umudu,
Mazlumun sığınağıydın…
Ve biz biliyoruz ki
Bu dünya fanidir ya Resûlallah…
Ama sana duyulan sevda
Ölümsüzdür…
Salât ü selâm olsun sana ey Nebiyyullah…
Güller senin hürmetine açsın,
Kalpler senin aşkınla çoğalsın…
Son nefesimizde bile
Dilimizden düşmesin o mübarek isim:
“Adın Geçer Kalbe Nûr”
GÖNLE SAFA EŞREFİL SEYYİDİNA MUHAMMED MUSTAFA ﷺ…