Yine yeniden mi, asla; bir daha geri dönemem.
Geride onulmayacak kalp kırıkları bıraktım.
Ben o kırıkları basıp tekrar o trene binemem;
Sana varan istasyonu geçip sonsuzluğa baktım.
Sonsuzluk kapısını vura vura seni unuttum,
Kendimi kaybettiğimde açanın elini tuttum.
Takatin kaldı mı benle sonsuzlukta yürümeye?
Ruhum ruhuna dokunsa, kırılıp da tuz buz olur.
Cesaretin var mı tuttuğumun elinde erimeye?
İçinde sakladığın ne varsa, sonunda köz olur.
Ben o elin ateşiyle yanıp ruhumu kuruttum,
Küllerimden doğduğumda artık garip bir Mesut’tum.
16.05.2025
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 16.07.2026 15:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bazı yangınlar vardır, söndüğünde sadece yıkıntı bırakmaz… Yeni bir benliğin ilk harcı olur o küller.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!