Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Denizde titreyen ışıltılar.
Alıp götürür beni maziye.
Bile bile acıtsa da acılar.
Hatırlarım o eski günleri.
Güzel anılar daha çok acıtır
Ve sessiz diğer günün ertesi.

Gönlüm iki şehir arasında kalmış gibi.
Bir yanımı uğurluyor beni hadi git diyor.
Öbürü yanım takılmış, atmaz bir adım.
Gölgelerin arası da sıkışmış kalmış.
Geçiyor önümden kaç asır yığın yığın.
Belli ki hep bana öyle geliyor zannım.

Çok şey vardı anlatılacak.
Seçmek çok zorda.
Dilim tutuk olmasa.
Bir gülümü yoksa nar tanesini.
Dökmek mümkün mü?
Lal kelimelerle.

Kırıldı kalbim tam kırk parça oldu da.
Zulmüm dağları aştı, bezdiğim canımdı.
Güvendim dağa taşa eridi pul oldu.
Bilmedim toz toprak bir başa saçıldı.
Çok üzüldüm ama diyen yok sen ettin.
Aptallığa mı ahmaklığa mı yanayım bilemedim.

Senin ürkekliğindi nereden bilecektim.
Yüzün dağlarda yansımadı hayalimde.
Aynadan bakarken sen, fısıldamadım,
Usulca kulağına, hiç duymadın sen.
Benden başka çığlıklarla dolu bu evrende.
Ayıramadın benim çığlıklarımı hiçbir zaman.

İnsan da her daim tutamaz kayıp gider.
Mutluluk ve hüzün gelip geçer bir zaman.
Bazen acı sımsıcak yanaklarında akar.
Rengarenk kurulmuşsa dört yanın.
Önemi yok sonu belli geçer gider.
Üşenmeden koy heybene al götür.

Kar yağsın diyorum şimdi hemen, ağustos ortası.
Üşümek bize zaten yazılmış azı çoğu ne farkı var.
Umursamam hiç farkı yok sıcaklayanlar düşünsün.
Kapımızda yığınla kar birikir küremeye mecalim yok.

Sabaha varmak için tüm gayretim çabam.
Rüyalarımı heveslerimle zincirlerle bağladım.
Baş ucunda ağaran manolyalar sakladım.
Durup dururken nedenini bilmiyorum uyanıyorum.
En zifirîsinde uyanmak yatağımdan niye.
Bulutlar üzerinde görülen grimsi düşlerle.

Biraz yaşayalım diye geldiğimiz bu dünyada.
Neden bu kadar kırgın kırıklıklar yüklendi bize
Bir başka kaldı acılardan sonra gülüşüm.
Yediğim ayaz yazdan kalma bir günden.
İliklerime işledi de perişan edildi ruhumu bile.
Ben yoktum hayatına vurgundular içlerinde.

Saçların nede yakışmış sana.
Saçları da yıldızları taşıyorsun.
Rüzgâr nede yakışıyor saçlarına.
Esmesi için bir bahane, sensin.
Gölgesi olurdu ben bulut var derdim.
Cahilce bilmeden.