Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Payımıza düştü ikiye bir toprak parçası.
Tüm eşitsizlerimle birlikte ordayım.
Ayrısı gayrısı mecburen bıraktılar bir köşeye.
Erkendir diyenlere karşın bir oh çektim.
Uzun süreydi oralarda hep hazan yaşadım.
Uzunu kısası zengini fakiri zalimi mazlumu.

Güneş pırıl pırıl parlıyor tam tepede.
Uykuya dalmaz denize misafir her gece.
Ufukta kaybolsa da yerini bırakır Ay’a.
Gecenin örtüsü düşmez ki bu şehre.
Mor dalgalar bir başka güzeldir.
Kabusa uyanır gibi değil uykularından.

Akşam gölgesi çöker Amik’te, Mollakasım’da.
Ereni ’deyim dalgalar eşlik ediyor yalnız değilim.
Ağır bir yük gider bedeninden, Van Gölüne bakarken.
Gelen bir rüzgâr sahile uğrar da.
Hasretin yükünü bedenimden söker götürür.

Taşına, kayasına kurban olduğum heybetli dağ.
Yalnız mı kaldın geceleri bu diyarda de hele, dağ.
Karşında Van Gölü sere serpe serilmiş bahsetme de.
Mavinin her tonu, seni bile şair etti bu manzaran ne.
Dön etrafına bir bak benim, gözlerim kamaşıyor oturma.
Senin heybetin var anladık, gururunu bir tarafa bırak.

Gün gider ayak sesleridir kızıl akşamın.
Belli terk edip gidecek güneş, bu son nazı.
Biliyorum istemezsin bu elvedan Van gölüne.
Elin varmıyor kızıllığın ta kıyılara dayanır.

Bir başkadır memleketim.
Karda yakışır açan güneşte.
Gülücükler düşer göğe, yere.
Sen nerden bileceksin geldin mi.
Yara benzer çeker her dağları.
Yalnız kalmak istersin zirvesinde.

Sen geldin Mira bulutlar dağıldı gökyüzü mavi.
Utangaç duygularım bak şimdi devşirdi.
Gönlüm uzun zamandan beri viranedir.
Güller solmuş bahçemde, leylaklar hani.
Hep ışıklar yansıyor gölgen dolaşır odamda.
Kaç baharlar bekledim kışa sen denk getirdin.

Silinip gitti esirliğimden.
Yürüdüm bir daha aynı sokaktan.
Marifet mi sanıyor göçen kuşlar.
Ben her gün göçüyorum buralardan.
Çoktan geçmişse aylar, yıllar.
Ay devirir üzgün suratını.

O gece yoktu kimse bende olmamalıydım.
Çakılı kaldım tüm mesele meğerse bendim.
Kala kaldım, dört duvar birde ben kaldım.
Yora bildi beni sırtımda kurşuni yaralar.
Ters düz olmamam çabası boşunaymış.
Yine yeniden kaldı bana tüm ağırlıklar.

Daha kaç yaş yaşar umutlar.
Kaybolmasına daha ne kadar var.
Daha neler olmalı kaybolması için.
Başa onca gelenden sonra.
Daha neler neler olmalı ki.
Kaç gül solmalı.