Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Kar yağıyor üstüme, dağmışım gibi.
Sallıyor rüzgâr beni ağaçmışım gibi.
Geceden yağıyor, birde gündüze kadar.
Ömrümün her günü böyleymiş, farksız.
Arar bulur beni, o kadar dururken bahtsız.
Rüzgâr uğultusunu taşır yanıma, başıma.

Sana geleceğim sana bir gece vakti ansızın.
Suskunluğum bozulacak, yeter dedirtti bana.
Hasretim; cemaline dalıp ta gittiğim gözüne.
Uzanıp gittin gönlüme yol gibi, Dicle gibi.
Dağları süsleyen dağ çiçeğisin sen gülüm.
Asil atların ruhumda bıraktığı duruş gibi.

Düşmedi bu cana, sen gelmedin ki.
Olsun sarı gülüm, olsun papatyam.
Sesin ver rüzgâra, gülüşünü yağmura.
Ulaşsın bari senden bir nüve bir parça.
Ben gelemem vakit geç, bekleme ansızın.
Tuttuğum güller hep kurumuştu, solmuştu.

Kaç mevsim geçti penceremden.
Kaçı heba oldu beklediğim durağın.
Giden gitti, bana açık olmasın yolu.
Süresiz hasretler yaşarım ben.
Gelgitler yaşamak hangi kıyının kaderi.
Hangi taş dayanır dalgaların zulmüne.

Bir rüzgâr olmuş zaman.
Delice gelip geçiyor.
Yakalamak ne mümkün.
Gitsin demek içimden geliyor.
Bir parça bile uzaklaşsam.
Yüreğim artık üşümese.

Yüzün zambakların aydınlık çalmıştır beyazı.
Saçların dökülüyor omuzlarından durmaz akar.
Şaşırttın yolumu dağlarda bulamam yollarımı.
Çöreklendi dört bir yandan dünyanın ağırlığı.
Yenile yenile eskidim çok kalmadı cesaretim.

Bulutlar dolaşıyor, içimi titreten bir soğuk.
Benim havalarım, bana göre sanki bu hava.
Örtünmek, saklanmak içinde en geçerli bahane.
Kabullenir içim, çıkmasam kalsam zaten olur.
Bir yürümeye doyamadığım sokaklarıma.
Arasam da bulacağım olmaz ki bahanem.

Ne sevdim en körpesinden gülün.
Saçlarında taşır güneşi her gün.
Elim boş, gezmez onunla umudum.
Bir ben bileceğim içimde yanar.
Ayyuka çıkmaz sinemdedir, taşırım.
Elçiler mekânında, dört ayakta can.

Şimdi rüzgarımla dökülüyor sararmış yapraklar Mira.
Ardı ardına yeşersindi, umut dolu yeşil yapraklar.
Bazen durup dururken gülümsüyor insan Mira.
Kim bilir Mira, seni sen diye, sevebilen olur.

Herkesin uzağı rehindi, uzandı gurbetime.
Başkasının sesi, uzağımdan yakınıma geldi.
Başkasının sesiyle devam etmek varmış.
Biriyim, alnına özenle çizildiğini sanmış.
Dört mevsim bir arada ödü koparmış.
Kuyunun yakınında Yusuf’a seslenmiş.