Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Kenan Gezici

Işığa küsmedim olsa da her yer yağmur.
Olsun rüzgâr getirmese de senden haber.
Şarkılardan dinlediklerim azaldı şimdi
Benli senli söylemiyorlar çoktan beri.
Nehrin ağzından bekliyorum bazen.
Bir gül geçiyor tutuyorum denize gitmeden.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Kırıldı işte yeni filizlenmiş gülün ince dalı.
Bekle ki öldürecek içinde kalan yasın.
Göçer içinden dört mevsim, neden azaldı.
Huzur ele gitti sende bir damla tat kalmadı.
Bülbül güle vurgun, o vurgun sana sanma.
İsteği gelir vefasızlığı çıkarda karşısına.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Aşina oldu her şey ayan beyan.
Aldanırım sevgilerden, etme sakın.
Bir ahım kalır başkada yok bilesin.
Sonra kelimelere kapılır giderim.
Ettiğinle kalırsın sen baş başa.
Kuşlar getirmez sana haberimi.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Gül suskun.
Tarumardı dün
Rengarenkti, öyle kaldı hatıram.
Sararmış çiçekten yok umudum.
Kalmadı tükendi gün be gün.
Ağırlaşır içim, dışım.

Devamını Oku
Kenan Gezici

İçimde yağmur uzun zamandır yastayım.
Nasıl söyleyeyim bilmedim, anlayan yok.
Yazsam boş tur, dile gelmesin satırlarım.
Nasılda söylüyorlar insan dili olmayanlar.
Kafaları bak hele, kaldı birbirinin karnında.
Söverler, kalmış ne bugüne ne de yarına.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Seni sevdim bilmiyorum hangi vakit.
Cemreler mi düşmüştü, giderken kış.
Vakit ilkbahar mıydı yoksa yaz.
Gösterdin yüzünü, karları delen çiçek.
Karıştı aklım meşgul, seni sevmekle bil.
Bağırsam nasıl sevdiğimi duyar mısın?

Devamını Oku
Kenan Gezici


Sen bana acıyıp kaybolmadın.
Silüetlerini nasıl seveyim.
Öpüşsem kaybolup gidiyor.
Kâh görünüp, kayboluyor.
Hayal ve gerçeğin arasında.

Devamını Oku
Kenan Gezici


Değdi mi mızrap, sazın teline.
İnanası gelir, gösterir nameyle.
Sevgili lütfetmiş şimdi neylesin.
Sevinci kursakta hiç kalmasın.
Emanet verilmemiş bak gönül.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Hani nerde bizim olan.
Ateşi soğutan ellerin.
Yanı başımda olsan yeterdin.
Üşümezdim belki olunca sen.
Ama hep üşüdüm.
Pay edebilseydim.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Mosmor olmuşta her yanım görememişim.
Nereye vurmuşum demediğim, çok zaman.
Görmeyince kendi kendimi anlamadım ben.
Acımış meşgulken bir başkasının eksiğiyle.
Fark etmediğim de olmuş aşikâr besbelli.
Anlamak için canım mı yanması gerekliydi.

Devamını Oku