Yokluğum anladım, nasılda hiçbir değeri yokmuş.
İçimde beslediğim sunduğumdan, harcanır birer birer.
Rastlamasın serabı bile ulaşmasın, meğerse taşıyan taş.
Ulaşmadan gezinsin dursun etrafta soğuk bedenler,
Geçirmesin, hafifletmesin bir nebze soluk alışverişler.
Ne yar ne nesil kaldı bin parça edilirde, nerde o ağlayanlar.
Denize beni gömün.
Hem de derine.
Örtülüyse, toprak üstüme.
Görünür mü ki gökyüzü.
Ulaşmaz toprağa ışık.
Denizde bakın denize.
Omuzumun ucundan bakarım yıldızlara.
Utancım yok ondan bakabilirim aynalara.
Bugün gideceğim gün sözcükler götürür.
Bir tek sen değilsin anlaştığım büyüklenme.
Bütün evren, yıldızlar peşin sıra ay var.
Sahte düzenbaz büyükler senin olsun.
Gözlerim kapanır umutlar sarardı, solgun.
İzi kalmış sandım göz kapaklarımda nafile.
Koca bir silgiyle geçildi hayallerin üzerinden.
Bazı insan darmadağın, sevmez ahenk düzen.
Uçurum kenarı her nefeste var cam kırıkları.
Kalmadı ümidimizin mini minnacık kıvılcımları.
Beni gülüşün ardındaki alacakaranlık mahvetti.
Uyanmadı bana gün, elimde kaldı dünya telaşı.
Geçişlerde arada kaldım en karanlık yüzlerle.
Nasıl gelsin bahar, seçtiğim kişiler hep kışta.
Övgüler dizdim, nede olsa yapraksız ağaçlara.
En olmayasını taştı koydum birde yüreğime.
Ağaç anlamaz taş oralı değil.
Boşunadır köyde şehirli hayaller.
Yağmur şehirde kayıp gider.
Zamanlı; köyde umutla beklenir.
Rüzgâr bulut kokar.
Olabilseydin eğer gülüm.
Sade seninle uzun uzun bir ömür.
Bir kanepenin ucuna sıkışmış iki gönül
Yürümek bir filim karesinde
Yeşilden kızıla döndüğünün farkında
Olmayan yaprakların arasında,
Selamı sabahı kestim gülden.
Dönüp bakılmaya hasret gül
Nasıl baksın bu gözler güle.
Yüzsüzdü maalesef nicelerdi.
Bazıları umarsız nedenlerle,
Boyanmıştı türlü türlü renklere.
İnsanlar davranır, kurar cümleler.
Bozuksa ölçü bilmezse koy sınır.
Zarara uğramışsa aklından geçirme.
Kötü enerjiyi üstüne çekme.
Tüketirsin kendini iyileştir kendini.
Bir dahası yok şu anki hayatın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!