Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Benim hasret çektiğim, kışın ortasında ayaz.
Ve dört nala üzerime koşan uğultulu rüzgâr.
Umudum vardı da neden üzerime yağıyor taş.
Ne sandınız ne zaman yüzümde güller açtı
Herkes kendini haklıyor, birazda ben mi ağlayayım.
Kolaydır biliyorum yaşamayan nereden bilsin.

İçimdeki yalnızlık mı korkuyorum iyileşmekten.
Bir bağım var senle iyileşirsem koparım.
Anlaşılsaydım zaten yanında iyileşirdim.
Kendimsiz bırakman, kendimden eti beni gülüm.
Uzağa gidiyorum bazen çokça benden uzağa.
Kalıyor içimde sen kendimi götürmesem de.

Yazacak çok şey varken yazamadım Mira.
Kalemim şimdi yazmamak için isyanda.
Haklar içinde seçme tercihi verildi bana.
Şimdi bilmiyorum neyi yazayım kimi yazmayayım.

Bir karanlık var eli tetikte.
Dört yanı sarmış borazanlar.
Söz gelim yaşamakta.
Kader günü karşılar.
Taraflı bir düşe dalarım.
Sevinçler endeksli kedere.

Yaşlı gözlerimle baktığım.
Yer sürme yüzümü dedim.
Tertemiz tebessümüm.
Yıkayacak toprak değildir.
Çayım sigaram helal lokmam.
İnancımla birlikte yoğurdum.

Beton bariyerler arasındayız, kalmadı ki huzur.
Bitti sabahı uykuya hasret olan, zannımca esmer gün.
Sevmek en kutsalı çok sevmenin yettiğini sandım.
Yetmediğini dikili gözlerden utanarak öğrendim.
Hükmüm geçmez gelse de uyku direnir aklım.
Delirtircesine uğultuyla hatıralar gelir peşin sıra.

Usulca derinden gürültü yapmam tamam.
Bende bıraktığın vermedi sana acın.
Kalmadı artık vakitli vakitsiz her şeyim.
Bu kadar demek istemezdim ama.
Hikayemiz bu kadarmış oldu olan.
Bilmedin bulamayacağın benden sevgin.

Zaman yazılmış, bir hiç uğruna, hiç edilmiş.
Çağıracak kalmamış, virana bak göç etmiş.
Akıl yoksa vardıysa kişi yol başına ne fayda.
Bir dil bulamadık bedenimizde kalmadı çaba.
Su rüzgâr şahit söylediklerimizi taşır onlara.
Kurulsa mizan her şey zaten oldu aşikâr.

Deniz düştü gönlüme içimde maviden eser kalmadı.
Deniz aldı benden maviyi bakışımdan yakaladı.
Seni seni buldum bileklerimden, beyaz bir gül.
Su gibi aziz mi aziz bembeyaz pırıl pırıl ay gibi.
Ben şimdi karabalık mı karabalık martı çığlıkları.
Sen varsın düşlerimde baharın en güzel hali.

Vakit tamam, içimde kalmadı beklentim.
Sustu içim, ben dahi duymam ki sesin.
Kıyıldı iki elin arasında kalan gönlüm.
Ne vakit ti unuttum, umudum tükendi.
Dar koridorlarda yandı yüreğim, içim.
Hangi zalimin hadsizin sofrasına düştüm.