Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Seni düşünüyorum seni en sevdiğim rüyalarımdasın.
Bir an sana sarılıyorum, şiirlerim de bahseder seni.
Karabalıklar arasında değilsin, varız bir ben birde sen.
Sevdiğim çok şey var en çokta memleketimi bir de seni.
Şimdi oturduğum şu yerden, seni karşılamak varken.
Her gün akşamı bekliyorum çalmıyor kapım, durup dururken.

Sana bu kadar tutkun satır satır, hece hece.
Kelimeler kifayetsiz, derman ol yaz bu gece.
Sona erecekse zaten ömür vaki, son olur biter.
El ver yoksunluğunun lütfu olsun, seninle kerem.
Gün gece ardı ardına, peyderpey sıralanır.

Yaşarsan uzun bencille öz benliğini güçlendir.
Tek gerçeği kendi, her şey ona göre dizayn edilir.
Yoksun sen varlığın bir eşya hükmünde.
Algılanabilir olmayan somut kanıt getirme.
Kanıt, ispat, anlamak gayesi değildir.
Verdiğin tepkidir kızmak, öfkelenmek,

Üşürüm yok bir can etrafımda.
Dalgalanır bedenim, sanki rüzgârda.
Eşitlik yok yarım benden uzakta.
Siner üstüme tenhalık.
Olsun diyemem artık.
Başımda kaldı bir ben.

Bir gün gelecek anlayacaksın.
Gözlerin tararken bulamayacaksın.
Ağır ağır çökecek hüzün.
Ben olmayacağım en saf halimle.
Bulut inmiştir yere.
Gurbeti gördün işte yaşadığın yerde.

Sonra kocaman öfkeler bağıra çağıra.
Seni dağıtmışlar yıllar, yıllardır önce.
Büyüdüğün evde sokakta oraya buraya.
Hiçbir yer seni toparlayamaz bana bırakma.
Uzak dur benden küskün ve de bozuksan.

Senin gözlerin var bende birde yüzündeki bahar.
Irak yerlerden gelmez ki senden bana bir selam.
Girme rüyalarıma böyle güzel, kaçar bak uykularım.
Zaten ben şimdilerde pervaneyken umutsuz aşkına.
Çıktın gittin uzağıma, yüzün bende inkârı olmayan.
Gizlenme kuytularda cemalin bende nasılda azap.

Kalbimin derinliklerindesin hiç gitmeyen.
Hep düşlerim, seni hissetim bir de tenini.
Kimseler bilmesin seni nasıl sevdiğimi.
Umutlarım söndürürler, sende gördüğümü.
Uyarsın, aldanırsın onların çok şeyi var.
Bendeyse yalnız seni taşıdığım bir yürek var.

Bilme ay yüzlüm, hangi çetin yollarda geçtiğimi.
Düşmesin yüzüne sert çizgiler, benden dolayı.
Umudum siyah saçlarına toka yaptığım, gülüm.
Gülüşlerin sana nasıl yakıştığını bilseydin.
Tıkardın kulaklarını, görmezden gelirdin yollarımı.
Suskunluğumu hangi yolda kaybettiğimi bilmiyorum.

Kısa bir lahza korkarım sana ulaşamamaktan.
Yüreğimde bitmez bunun ağırlığı her an.
Başımda kaldı rüzgârın uğultusu dalgalı içim.
Sen yanımda olmayınca pırıl pırıl ben yarım.
Büyük kederler dolup taşar içim, dışımdan.
Ne yana baksam seni görüyorum her an.