Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

İhtiyacım yok, kara kıymetsiz akşamın ertesi.
Alemler dolaşır bir an ateşin yüzünden yansır.
Kara kaplı kitaplar içinde kızıl ibretler ortası.
İnsana dairi bulmak, iyilerden efsunlu oda zor.
Yalan dolan, bencillik birde düşünceler alevli.

Dokunmasın artık, başkada ben istemem.
Delip geçiyor içimi yakıyor alevlidir hissi.
Dolaşmış sokaklarını bırakmadı bencilliği.
Ben her lahzada hülyalar, düşlerin adamı.
Silik bedenler örtülerle, nasıl saklanır.

An gelir taş basarsa gök yüzü tükenir.
Dokunup ta ana, ihya olmak kayba uğrar.
Avuçlarım yanar dokunmadan maziye.
Halletmeden bakamam silinmiş geçmişe.
Karanlıkta büyüyor korkunç yalnızlığım.
Sırtını yaslamışsa da eş dost tanıdıklara.

Nasıl akıl hep birbirine benzer pişmanlığım.
Yaşamadım onca yıl, bende hep aynı gün.
Sızmaz akımımın ucuna, sarmaz farklılık.
Öldürsem, assam iyi niyetlerimi bir bir.
Kurbanlık zamanları yaşamak çok ağır.
Beni benden alsa artık vakitsiz, bu yıl.

Bir bakıyorum yaklaşıyor akşamın ayak sesleri.
Kap kara gözlerinde yorgunluk saçlarında kış.
Uzun zaman olmuş besbelli izi yok tebessümlerin.
Gelmemişsin rüyalarıma girmişsin esmer kadın.
Ve şimdi uykuları kaçar, olmak bilmeyen gecenin.
Sükûneti nerde gecenin dört yanı duvarla örülmüş.

Bu gece bir duyasım geldi, uykularım kaçtı.
Birde göresim, görmeyeli çok zaman geçti.
Dokunasım geldi uzun uzun gibi saçların.
Titresin istedim seni görünce kalbim.
Onca haksızlığa rağmen, bana yasaksın.
Ben denizde kaybettim, en çok mavimi.

Issız bir gecede mi kaldım yalnız Mira.
Yıkıntı mı yangın yeri mi sardı ayaz.
Elimde yığılmış, yığınca onca kül.
Sokaklar loş ışıklarda dinlenmiş.
Uzak kalmadı, hasretli akşamlar.
Üstüm başım uf hasret kokuyor.

Yenilmek hiç sorun değil, olmadı zaten.
Yangın yemiş çatırdayan bir ağaç gibi.
Bir parça beyaz bulut iki damla yağmur.
Eksik olsun baş ucunda rüzgâr fırtınam benim.
Sarılır yara, cılızda olsa yeni sürgünler.
Harmanda mal azaldı diye neden ürksün.

Şimdi beni düşün.
Anlına konsun şu öpüşüm.
Sarışın rüyalar gör.
Sonbahardan kalma.
Gülüşün zulamda.
Oynaşır kıpır kıpır.

Gözüm takılmış dinlemez denizi.
Oynaşır ışık aklıma gelmesin belki.
Düştü alev dokundu, dokunmak yürek işi.
Sonra duraksamaz sessizliğim.
Nedensiz kor hasreti, hissettim alev gibi.