Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Ve açtım kollarımı gölgesinde menekşeler.
Bitiverir, yanı başımda uzakta solar, kururlar.
Unuttuğum, gökyüzü uzun bir hastalık gibi.
Nasıl biterse öylesine biter, bilmediğim gibi.
O denli çocukmuşum, saf kendimi kötülerken.
Okuduğum, seyrettiğim kötü karakterleri aşmışlar.

Gül kokuyorsun gül.
Farkımda mısın Mira.
Elimi tut, yüreğinden.
Aşk kokuyorsun,
Haberin olsun.
Sallanma rüzgârlı eteğinle.

Bahar bu coşkuyu kaldıramaz.
Alırsa yazdan, kıştan bahanesi tükenir.
Güzelin çakır gözlerinde tükenmez.
Gönlüme doğan günün seyri.
Irmak benim için zülfü siyahı.
Akar cemalimden dudu dilli.

Düştü hilaldi ay yüzlünün şevki gönlüme.
Hep dolanır durur aklımın, her köşesinde.
Hayal meyal sürdürse vakitsiz bu hayatı.
Varsın gitsin eksik yüzülün suyu hürmetine.

Elden ele taşımaktı bu kahrı dünyanın.

Zaman takılmış rüzgârın peşine.
Geçer durur günler, aylar, yıllar.
Israrım yok aniden giden günlere.
Titredi ellerim uzanacak kalmadı.
Geçti gitti bir bir nede hatıralar.
Kulaklarımda kalmaz ne bir ses,

Ağır mı ağır, bir asi yalnızlık kol gezer her daim.
Hep yanlış sokaklarda gezme bedelidir bu ödediğim.
Karşılaşma umuduydu gezdiren deli divanem.
Benzemiyor hiçbir sokağa, ama aklımda tutuyorum.
Bile bile mi hiç zannetmem, kader kısmete mi.
Elde kalan üç beş yıl oda olmuş mu serserim hebam.

Bazı yaslardan sana buraya bir şeyler koyuyorum.
Biliyorum görmeyeceksin, baktığın yer bura değil.
Acıtırken sırtıma saplanan hançerden parmak izleri,
Bulabilmeni umuyorum, en ziyade duruşum çaresizdi.

Kahraman günlerim uzak, benden çoktan kaldı geride.

Geri sayım başlar an be an.
Alacağımız çok, borcumuz yarından.
Sıralanır peşin sıra, gün, hafta ay.
Çizgimiz belli çizgisizler yaman.
Saklamış canımızı dolu acıtan.
İstemsiz bakışları kısıklar sıralanır.

Sarılmaz yaram, usulca bulduğun çaputla.
Bir parça ihanet, bir de nankörlük sayısızca.
İyileşmem mümkün değil öyle sanıyorum.
Yeter ki eksilmesin baş ucumda sevgilim.
Aman aman artık başımı koyduğum dizim.
Yara bere içinde, nasılsa olmaz dermanım.

Bir bekçiyim her gün yıkıntı, yangın yerinde.
Yalnız gecenin ıssızlığı değil benim zora giden.
Bu kadarda yapılmaz dediğim her ne varsa.
Yürüyen ölüler yaptı bekledim hiç aksatmadan.
Şimdi yıldızların aydınlattığı taşlı yolarda.
Yürümek kaldı şimdi yalnız, ıssız bahtımızda.