Gözlerimden akan yalnızca yalnızlık.
Ölümden korkum yok ucunda cennet.
Sıtmaya da razı değilim direnirim pek.
Bir cana bir başa, her dönüm hasret.
Korku, telaş hep var endişe, çokken.
Kimseye söyleme ben söylerim olan biteni.
Yol yolculuk her ne varsa unutmuşum kederi.
Çökse de bilmem hangi gecenin karanlığı.
Savuruyor nerden estiğini bilmediğim rüzgâr.
Oluveriyor sebepsiz, ben bilmedim nedendir.
Bir yolculuk var içimde, ilişme yoksan eğer.
Bir parça umut beyaz bulutla geçti buradan.
Gitmek var birde içimde, yolcu yolunda gerek.
Yaraları sarılır ağacın, fideleri verir sürgün.
Bense takılacağım ansızın bir bulut peşine.
Hep düşünüyorum bir yolculuk var bende.
Önceler gitmem gerekti vakit geç olmadan,
Git bir yosuna takıl efsuna inan, inadım inat de.
Şimdi en açık sözler anlaşılma zamanı tükendi
Yosuna değ, bir balıkçı ağına ansızın takıl debelen.
Dolan dur sevimli hallerle keyfince oyalan dur.
Biliyorum ağlamaklı gecelerle, birilerini ağına düşür.
Kinlen acımış gibi yap, olmayan acılarını say dur.
Hangi dile sığar, hangi vicdana.
Ağartır günü yedi harf üç hece.
Rüyalarla hüküm verilse de.
Kuraklık sürmemeli yedi gece.
Sevginin sesi terennüm etmemeli.
Geçsin geceler horul horul, zaman dursun.
Düşsün hayalin kalmasın gölgesi aklımın ucundan.
Silinsin bana yabancı kalsın dilimden ismin.
Başka başka üzülecek şeyler bulsun göz yaşlarım.
Durup dururken süzülmesin damlalar yanağımdan.
Kalbimin beni bu hala düşürmesine ağlasın,
Bu gece her şeyi yazabilirdim.
Yazmadım mükemmel mutsuzlukları
Ayak uçlarında biriktirdiğim.
Sen oralı bile olmadığın hiçbir şeyi.
Tebessümüm bitti kokmuyor artık
Çabucak gelmeler bile.
Boş eller kucaklasa diyorum.
Sıcak bir yüz yok, ilk kelimem.
Varsın olmasın diyemedim.
İnanacak yok ki, az aklım.
Her şey ayan beyan.
Kırılan kanat değil kol.
Ayaklandı yüreğim.
Sabahın beşinde.
Uyandırınca beni.
Alev alev kor gibi.
Tütüyorsun yanımda.
Buram buram etrafımda.
Öyle bir an gelir ki yokuşun dibinde patlar tan yeri.
Kuvvet gelir iman gibi, açılır perde dağ başı tepe.
Görmeden gözler belirir, açık seçik, ayan beyan.
Buğulanan cam açılır mavi gök, yağmur durur, rüzgâr.
Anlatamazsın çiçekle konuştuğunu, mehtabın dilini.
Ne kar üşütür ne yağmur ıslatır, toprağa serilir hain.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!