Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Can yandı, dizilenin diyetini ister göz yaşı.
Dikilir önümde saf saf, güzellikler kalıverdi.
Şimdi tebessüm kaçıverdi, gözler buğulandı.
Tadı tuzu kalmaz, kaçar buraların bereketi.
Ne ahunun endamı, olmasın nede gülün rengi.

Zaman gelip geçiyor, ömrümde susmayan.
Ruhumda fışkıran seni, bir yakalarsan.
Belki de hayata yeniden başlarım baştan.
Seninle kaygıyı bir yana bıraktığım gün.
Gecenin karanlık gölgesi düşmeden.
Mehtaba takılıp, ruhumu serinletmeden.

Farklıydı yollar, tanıdık hiçbir sokağa benzemedi.
Heyecanım bitmezdi kaybolduğumu sanmasaydım.
Kapılar bir bir çaldım seni sormaktı, olmadı bahanem.
Hiçbir adı sana yakıştıramadım, bilmiyorum adını.
Bu güzelliğe hangi ad yakışır kâfi gelir bilemiyorum.

Yalnızlık kör, sağır gerçeğe kapalı.
Düşmez gözünün ferine mutluluk.
Toz duman düşer önüne her yanlı.
Sarmış sarmalamış birde dört koldan.
Kavuşmaz kolum omuzunda.
Nasıl bir zerreyim bir bilsen.

Hükmü kalmadı şimdi doğan doğacak günün.
Ertesi gün halden anlamazsa ben neyleyeyim.
Korkarım ahım tutarda gece günde kalır.
Aklımda ölüm var, koltuğumda şiiri defterim.
Dilimde Ya Kaviyy, bir de rüzgâra eşlik ederim.
Kapanan kapıların çaresizliğine artık ağlamam.

Uyu lütfen gece gözlerinde dolaşsın renkli perdeler.
Bir rüyadan öbürüne uyan, devam et kaldığın yerden.
Değmesin yağmur, sıçramasın yağmur; bir an yüzüne.
Geceler örtüdür biran uzaklaşırsın belki kederinden.
Yağmur yağıp duruyor, maksadın değil ki hayra.
Uyumak mümkün mü böyle yağarsa durmadan

Beni asla seçmemiş güneş ve ay.
Saklamış ihtiyacı olunca çıkarmış gül.
Durursam bir kenarda cesaret etmemiş.
Samimiyetsiz gece, dost edinmemiş.
Hasret kalmıştım, sarıldım dikene.
Gül neylesin beni, döner etrafında.

Havaya bürünme ben seni sevdim.
Gece zifiri karanlıkta hasretini çektim.
Yoluma döktün de binlerce dikenleri.
Bıraktın senden geriye hüzünleri.
Yırtık pırtık yamalı bohçaya.
Çevirdin yolumu yolsuzlara.

Benimde bir sevincim başkaydı.
Tarlada bir başaktan bin taneli.
Yarım ağız değil gürültüden beri.
Müjde almış kanaryanın sevinci.
Bahar gelmiş düşmüş de ormana.

İhtiyacım yok, kara kıymetsiz akşamın ertesi.
Alemler dolaşır bir an ateşin yüzünden yansır.
Kara kaplı kitaplar içinde kızıl ibretler ortası.
İnsana dairi bulmak, iyilerden efsunlu oda zor.
Yalan dolan, bencillik birde düşünceler alevli.