Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Vakit tamam, içimde kalmadı beklentim.
Sustu içim, ben dahi duymam ki sesin.
Kıyıldı iki elin arasında kalan gönlüm.
Ne vakit ti unuttum, umudum tükendi.
Dar koridorlarda yandı yüreğim, içim.
Hangi zalimin hadsizin sofrasına düştüm.

Bir şeyler değişiyor, birde ben içimde.
Bulutlar, gök yüzü birde her şeyin rengi.
Bazen gümüşü bulutlar sarıyor her yanı.
İçimde öyle, yokluğun uzak bir dağ başı.
Şiirler yazıyorum zaman zaman aralıksız.
Konuşuyor gibi oluyorum uzakta kalan senle.

Gezdim her yaşta okyanusları, denizleri aştım.
Ne medeniyetler ne ülkeler gezdim de gördüm.
Şehirler dolaştım köy, kasaba neler var dünyada.
Azgın denizler aştım sonsuz okyanuslar gördüm.
Yolcular gördüm, yola çıkmaya mecbur kalan.
Kurtarmış canını birde cananını yalnız o var.

Nereden bileceksin o gördüğün değilim.
Hiç boşuna konuşma, akıl yürütme yetmez aklın.
Artık iyice yaklaşa biliyorum korkusuzca.
Endişem yok büyük karanlıklar sığınacak yer arıyor.
Artık güzel yalanlara ben inandıkça, rastlamıyorum.
Gözümde büyüttüklerim üstüme yıkılamıyor.

Bugün eylül gibiyim, kalmadı neşem.
Hangi; bırakılan iz buna sebep, bilmiyorum.
Duyan olur mu sesimi yastığıma ağlasam.
Gülmeyi denedim uzun boş koridorlarda.
Olmuyor tebessümler bile kalmaz aynada.
İnsan vardı akıp giden, ben miyim aynalarda.

Sıralanır bir bir boşu boşunalar.
Zaman mekân her durumda acılar.
Doymak bilmeyen hırs, inat, tutku.
İnsan en büyük mertebeyle doğdu.

Benim sevincim bir gelincik sevinci.
Ovada, tenhada yalnız kalmış uzaktaki.
Nasıl oluyor bilmem bu çaresizlik mahsun.
Buyruk edilmiş, güneşin değdiği dağ gibi gerçek.
Beklemem artık bizde zaten, her şey eksik.
Bakamadık bir de güzele, gelmedik göz göze.

Her yol sana da çıksa yokum bugün.
Sözcükler kitlensin diye bekledim.
Ben o baygın düşlerin sevdalısı değilim.
Bana en naif sözcükler uğramasın.
Çarkların gıcırtılarında yaşadım.
Kulağım artık seni duymaz, duymasın.

Ve sonunda kanat çırpıyor.
Rüzgâr minnet etmiyor.
Her sabah saçlarıma dokunur.
Bir söz işitmez kulaklarım.
Şikayetçi olan hiç değilim.
Uzun çöller beklentisi içermez.

Sen artık ellerinsin bu güller senin değil.
Bu sözlerim, şiirlerim bil artık sana ait değil.
Yaptığım resimdeki kırık gül sen değilsin.
Sarıya çalıyor rengi boynu bükük ağlamaklı.
Bir sen değilsin kaldığı dalı beğenmeyen.
Kopup gitmek için ansızın çaba sarf eden.