Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Yıkıntı yangın yeri gecenin bilmem kaçı.
Issızlığında tükenmesin diye nefesim.
Yazarım ışıldar taşlı yolum durur siste.
Başımda bekler kelimeler, cümleler.
Bir bakarım yıldızdan, bir bakarım topraktan.

Sevgim hazinemdi tefecilerce çarçur edildi.
Uzaklaşsın bedbaht çalmasın gönlümün kapısını.
Bırak kalsın gülde, bülbülde koparsın figan.
Bakmam artık kimsenin yüzüne koptu tufan.

Hasret kaldım dağ gibi ovaya.
Can yandı içim konuştu ara ara.
Dinledi beni, şiir beni yazdı.
Eridi demir, dağ taş yuvarladı.
Dayanmadı rüzgâr, fırtına oldu.
Sarıp sarmaladı satırlarca beni yazdı.

Benim kadar eksik olman mümkün değil.
Nilüfer suya eğildi yolumu güne düşürdün.
Tutuşur kavruk bedenim durup dururken.
Okuduğum kitaplar dizilirken nedeni bugün.
Tecelli edecek ömür defteri kâğıt ve kalem.
Aşırdı bir ömür soysuzda kaldı kader lambam.

Ben şairim bazen ressam.
Hasretlerimi yazarım.
Umutlarım dökülür fırçamdan.
Gördüklerim duyduklarım,
Ansızın belirir mısralarda.
İçime sıcaklık gelir bazen.

Şimdi sevinçler uyuyor koynumda.
Vakti zamanında üzüldüm hem de çok.
Bilmediğim tatlar kaldı yanımda.
Yok olup gitmesine, kalmadı çok.
Durmuş sessizliğiyle neşeli günler.
Şimdi çalar kapı gözlerinde yıldızlar.

Kır çiçeklerinin yol tutuğu patikalardır kalbim.
Hangi tazecik el tutunmuş kuytusunda benim.
Hiç göremedim son kez baktığımda sen miydin?
Sımsıkımı sarıldın dolaşan taze kan sen miydin?
Değmesin diye yeminler eden taptaze yabancılar.
Bulaşmasın diye mi, kaybolmuş bunca sevgilerim.

Git artık yağmura, yıldızlara, aya birde rüzgâra.
Küçük kalma, yürü bildiğin kendi çağına.
Bekliyorum burada senİ, benim parçamsın.
Bana ait olmayan en kıymetli parçam.
Belki de hayale yeni başlarım en baştan.
Eskisinde mi kaldın, nice gizemler efsunlar.

Bu günlerde yol vermiyor bana artık mevsimler.
Değişti, ben gibi ümitleri küçüldü benle birlikte.
Güzel kokmuyor buraların eskisi gibi yabanıl otları.
Her kes yerli yerinde kalsın benden bu kadar.
Geride kaldı uykusuz, üzerimde yük kalan geceler.
Ben öğrendim şaşmaz, yalan hep oyaladı beni.

Konuşmuyorum kendimle bile.
Ne anlatayım şimdi size.
İçime attım derinlere gömdüm.
Neyin vardır diye sormayın.
Gün gelir zaman geçer.
Belki de endişelendiğim,