Denize beni gömün.
Hem de derine.
Örtülüyse, toprak üstüme.
Görünür mü ki gökyüzü.
Ulaşmaz toprağa ışık.
Denizde bakın denize.
Omuzumun ucundan bakarım yıldızlara.
Utancım yok ondan bakabilirim aynalara.
Bugün gideceğim gün sözcükler götürür.
Bir tek sen değilsin anlaştığım büyüklenme.
Bütün evren, yıldızlar peşin sıra ay var.
Sahte düzenbaz büyükler senin olsun.
Gözlerim kapanır umutlar sarardı, solgun.
İzi kalmış sandım göz kapaklarımda nafile.
Koca bir silgiyle geçildi hayallerin üzerinden.
Bazı insan darmadağın, sevmez ahenk düzen.
Uçurum kenarı her nefeste var cam kırıkları.
Kalmadı ümidimizin mini minnacık kıvılcımları.
Ağaç anlamaz taş oralı değil.
Boşunadır köyde şehirli hayaller.
Yağmur şehirde kayıp gider.
Zamanlı; köyde umutla beklenir.
Rüzgâr bulut kokar.
Olabilseydin eğer gülüm.
Sade seninle uzun uzun bir ömür.
Bir kanepenin ucuna sıkışmış iki gönül
Yürümek bir filim karesinde
Yeşilden kızıla döndüğünün farkında
Olmayan yaprakların arasında,
Selamı sabahı kestim gülden.
Dönüp bakılmaya hasret gül
Nasıl baksın bu gözler güle.
Yüzsüzdü maalesef nicelerdi.
Bazıları umarsız nedenlerle,
Boyanmıştı türlü türlü renklere.
İnsanlar davranır, kurar cümleler.
Bozuksa ölçü bilmezse koy sınır.
Zarara uğramışsa aklından geçirme.
Kötü enerjiyi üstüne çekme.
Tüketirsin kendini iyileştir kendini.
Bir dahası yok şu anki hayatın.
Kolum kanadım bilmem, gidip geldi dünyam.
Akşamı edemiyorum yorar hep güz günlerim.
Boynumda kırmak istemediğim halkalar.
Apar topar, soluk renklerle, tedirgin hep duygum.
İncinmesin kırılgan hayaller umutsuz diyerek.
Hayalimde tasviri asılı kalbimde.
Engel mi mesafeler kalır düşümde.
Zarif, endamlı yürüyüşün bile.
Hiç unutabilir miyim süslüyor anımı.
Doğdun yüreğime güneşim, ayım.
Birde duru bakışın gözden kaybolmaz.
Göğün kuşları hatırlamasın beni
Ben kendime karındaşlar ararım.
Benim mavi geceler oldu dostum.
Yırtılır bir vakit yüzü gecenin.
Özgür sanır kendini mahkûm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!