Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Bir şey kuruyorsun.
Tüm imkanları toplayıp.
Çılgınca fırtınalar,
Sonsuz olan boranlar.
Kolayca yıkılmaya inat.
Bir dalda kırk tomurcuk.

Ve bulursun kendini ummadığın, beklemediğin ansızlıkta. Yüreğin taş parça parça kum gibi serilmişsin deniz kıyısında.
Umurunda bile olmaz kayaya çarpar gibi çarpan
dalgaların.
Her şey evren dahi akıp gitmiş, akmak meğer bir bitişmiş.
Eşyaya nasıl isim verilir, bilmeden hikmeti ve de ahdi.
Kim yaptı, başka olsun isterim yoksa akıl bir de duygu.

Eskilerden hep buruk tatlar.
Geçmişimizden dizili acılar.
Öylesine avucumda yalnızlık.
Kalın duvarlar etrafımda azıcık.
Neden duvarların ardı görülmez.
İnsanların yüzleri belli belirsiz.

Biri çaresiz, akşamın kör karanlığında.
Bilinmezlik dolu, gitse de kalsa da.
Ağırdan mı ağır yutkunamadığı,
Ne olmuş ne bitmiş nede geçmiş.
Yok ortadayken taşı, musallanın.
Her şey bugün gibi yaşanıp gitmiyor.

Hasretin erdemi, özlüyorum demek.
Derinden akıyorsa göz yaşın.
Yaraların depreşse acı vererek.
Üzülmek, ağlamak değil mahcubiyetin.
Anlamazın, bilmezin dökülmez dilinde.
Sevmenin melodisi dökülmez bilesin.

Kolay değil iyilik, iyileri kolay sanma.
Gücü var sessiz kaldıysa onu korkak sanma.
Saygı gösterir belki düzelirsin diye.
Evet kolay affeder oda büyüklüğündendir.
Bu kadar sabır gösterdiği insansa.

Sen beni nasıl sevdin bilmiyorum.
Her ne varsa ilgiliydi hep senin.
Tanıdığım hiçbir hisse benzetemedim.
Olmazları anlamaktan, kaldın ötede.
Her acını geçmiş, gelecek her ne.
Bedeli beni acıtmak, gitti hoşuna.

Düşün ki ortasındasın, yorgun telaşların.
Kaçamak bakışlar, ürkek oldu, olacaklar.
Duman içinde kalmış yüreğimi zorlar.
Rastlamaz mı bize bıçkın bir duruş nerede.
Ellerinde kontrol listeleri bize uymaz.
Önemi yok selamsız, sabahsız kalmanın.

Aramasın artık yokum buralarda dert.
Ah çekecek kadar bile kalmadı takat.
Ağzımda çıkacak tek kelime var yorgun.
Kalmadı günler bayram, doğduğum gün.
En kötüsünü yapıp, seçtiğiniz o gün.

Benim yalnızlığım, çöl rüzgarına maruz kalmış bir gül.
Ve dağ başı gibidir, bulutlar en son olmuş arkadaşım.
Her öğünde soframda uzanamadığım aşım.
Bir rehindir verdiğim, geri alamadığım yüreğim.
Kor gibidir, derindir sızısı hep içimde birikir.
Kaç mevsimdir kaç yıl, beklerim açılmaz kapım.