Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Dönme ay yüzünü kıskanır seni güneş.
Gül adını unutur, düşer içine bir telaş.
Seni gördü göreli sarar bir bekleyiş.
Güzelliğin tarifsizdir mevsimleri dile gelse.
Titreşir o an kelimeleri sarar bir endişe.
Bakmaya doyamadığım gün batımı gibisin.

Her yol, yön bulamaz başka çıkar.
Sırat mı sandın bu ne gurur.
Seyre dalmasan alemi, evreni.
Sanırsın sen kendini küllü alem.
Nokta olmayan sanır kedini alem.
Başkasını kör hırsı, bende kırat var.

Dokunsa yardan gelmezse his anlamsızdır.
Lal olmuşum, yardan bir cümle bile nazlı.
Kırıktı hevesler, hadsiz oldu kurduğum düşler.
Belini saramayan vakitler, birikti kaç zaman.
Bu hasret tüketir beni, bitirir içimdeki cevheri.
Bekliyorum hayalini, sana geç kaldığım yerden.

Yürümek acılardan uzak bir yer, beri.
Umudu buldurur zırha bürüneni.
Göçüp gitmek buralardan çağırır beni.
Bir çiğnem et, neler neler eti bahtım beni.
Kırıldı ardından daha büyük bir güçle.
Yenide inşa oldum, bak daha sağlam.

Sinem üstü, ateş söndü sen geldin geleli.
Söyledim sana haysiyetsiz kaygılar gideli.
Tükendi söndü, düzeldi soluğum sen geleli.
Bağrımda her şey yüklendi sinemin dağına.

Girme artık rüyalarıma, sevdirdin bana geceyi.
Kalbime yük oluyorsun yoksa ardında vuslatın.
Mehtap çıkar gibisin, uykuya doydurmuyorsun.
En sevdiğim halle bari gelme, güzel yüzlüm.
Duru, berrak bakışın birde coşturan tebessümün.
Sevgiden yoksun yüreğime yapma böyle eziyetin.

Gelemedin bir türlü… ya geç kaldın ya çok erken.
Hangi zaman dilimi geçerli sizin oralarda bilemem.
Geçiyor önümden neyin var diyecek onca insan.
Bilmeyeceğim, bilmeyeceksin kimseye anlatmam.
Taşıyorum çok ağır, ölmüş bir ruh yaşayan bir beden.
Hem kızmak hem de ağlamak var, hangi yana dönsem.

Ansızın gel çalmadan kapımı.
Gecenin biri, sabahın dördü.
Hiç fark etmez uyandır beni.
Nasılsa odaya dolar kokun.
Nefesin, ayak sesin.

Senin gülüşün en güzel manzara gibi.
En eşsizi, ısıtır içimi, değişirse yönü.
Yüzüme rüzgâr değiyor elinmiş gibi.
Gözlerin duru berrak ayın on dördü.
Işıldar ırmak ötede, bana gel der gibi.
Yazın en sıcak günü ayın on dördü.

Kışın en saf hali,
Hasretiyle yandığım.
Bahar kokma sevgilim.
Ayazıyla üşüyen yüreğim
Sıcaklığınla, seninle erisin.
Yerle gök bir sen koksun.