Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

yağmur renkli paltomda akşam kokusu
yolda bastığım hayatımın dalgası sırık
gerdanına dokunsam gözlerimin buğusu
karanlığı deler şu birikinti su ışıması
sevişken cesur tutkulardayım bir ölüm pısırık

ada vapurunun arkasında martılar
ada vapurunun arkasında bir martılar
bir de bakışlarım kaldı

yalnızlığıma takıldı kaldı

İstanbul'da Üşümenin Dİğer Adı

gökkuşağı sandım gülüşünü
gülüşün masallar ülkesi

aşk ve yalnızlık

İSTANBUL'DA ÜŞÜYEN

-attila ilhan’ın anısına

istanbul bir çingene akşamı kalbimde

ama nasıl sabaha ağlamaklı

istanbul'da gezen ben değil ancak

İstanbul'da Yokoluş


üsküdar'da dar yürüdüm
kaldım kalakaldım
çocuk parkı sabahlı şaşı bir hüzünde

sıkıcı ölüm sallapati
ışkın dalları narinliği sevişmek isteği
seni aramıştım biraz bira
adı aşklı bir türkü
şafak sökmeden aldın bensizliğin kokusunu
acayip tonal sen ve herşey

hicranlı demlendik yok kumrularımız
razı değilim sensiz başlayacak günün ilk kıpırtısına
heveslerim bitti nerde bu ağaç hani yosun gümüşi balıklar
benim değil artık bu sokaklar bıraktım yalnızlığımı bile
kafamın tası attığı yerde
farkettirmeden zamana

bittim işte
yapraklar sonsuzluğa bolero
lodos sabahlarına adanmış gözü sulu öykülerde kokun
ihtiyar adımlarımda daima silinmemiş ruj lekesi
başıbozuk andelip çığlığı deniz kıyısı güncemde

bakan değil böyle gözlerim
yapraklar değil böyle hışırdayan
anla bu sensin işte…