Korkuyorum Haklısın
korkuyorum haklısın
ama mavi ergeç yerini bulur bilirsin
takılsak da bu humuslu kurşun yumağına
ben ne şiir ne şairlik peşindeyim
sıcak çikolata tadında ısındı kanım
saçlarındaki latin havaya
ben küçük burjuva sosyalizan
sen ailenin küçük ve şımarık kızı
ah lepiska lepiska kısa kıpkısa saçlım
mavisi havana'lı şose yorgunum
1.
sana ulaşan bir yanım olsaydı
en azından kalırdı kalbimin bir kıyısı
çöl azgınlığında bu riyakarlıkta
kendimi reddetme sabahlarımda
rüzgar arkadaş değil
iyi ki çınarlar var...
ıhlamurlar çocuklaşmışlar
defneler erken olgun
bir akşamüstü ufkuyum ben anlasan artık
mimozalar açılırken sonsuzluğumuza
beynime çaktığın sorusuzlukla taşıyacağım kendimi
dudaklarından aşırdığım lal boşluğa
ve çocukluğum kadar tuzlu ve ılığım
yalnızlığımı terkedişlerine
kuraklık gelir
karabasanla uyanır beklememek
gözü açılır mı bilmem
günleri kovalamanın...
mezarı gömülür
seni unuttum aşkınsa bende
herşey kötü şiirler çirkin
uyku doyumsuz
düşünmek yok istanbul'u
akşama durmuşluğun sanki babamın ölümü
çağırırdı ya sokaklar cam gözlerine
o ıslığı bulutların laciverde döndüğü anda
bir huzur melodisi olurdu
kaldırımlara oturmuş ağaçların yaprak hışırtıları
sarıyı severdim ama unutmazdım
gözlerinin kavuniçi aşkımı arayışını
kuşkulu duruşumu sende erteledim hayata karşı
buza yazılan yazılar gibi güya ölümü erteledim
aklıma taktığım sanatlaşmaktı gözleyişinle ormansılığımı
daha yaşanmamış küçük ara sokak öpüşmeleri
ayaklarımız üşüdüğü halde
dışarıya kaçtığımız günlerin hatırının
günü hatalarıma kurban ettim
dalga kıranlar boyu kargaşa çıkardım
mahşeri bir kalabalıkta haykırdım yalnızlığımı
iş zamanıydı kimseyi dinlemedim
başıboşluğumda kaçmak isteği sıkıntısı
bir şeyler yanlış gidiyordu manzaram bozuk
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.