Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

yorulmakla cezalıdır ömür
yağmur ikindisinde gökkuşağı aramadıysa
rastgele camlarda
neşesi bilincinin
klasik gezintiler sevilerek
sallanır ya şehir

bütün martıları izlemeyi bırakmıştım ki
deniz kaçtı gözüme
yalnızlığım rıhtımları tanıdı ya
sessizliğim kan revan
bir matah sandım temmuz sıcağını yenmeyi
mavide arandığım aptal teselliyle

tarumar dallarım budaklarım
okyanus suyunda penguen gülüşü dudağının bakışı
baktığın uzaklarda yakınım sana ne çok çoğul
yalnızlık çekip gidecek bir gün
ve biz yaşayacağız en son ayrılığımızı
tereddütsüz olmalı tebessüm aykırılığında derinliğinin

ucu ucuna yaşandı her şey
söz de yitti
bakışlarda kalır bu dem
çırıl çıplak bir ağlamakta...

öğlen sonu güneşinde seni özlemek

çünkü ehlileşmiş bir yabancıyım tanıdık bildik kentlerine soluğunun
çünkü nedensiz üstünü örttüğün küçük bir zaafım var kızgın hoyrat
niçinlerimi attım gözlerimin elverdiğince ufuksuz kuyusunda bakışlarının
rüzgarlarımda rüzgarlarınla üşümek bu mu söylesen diye ses ediyorum
yaşanmışlık bu mu üzüntülü edalarıyla jilet kesikleri yürekte derin kırılma
sevdiğin yıldız tozlarınca yolların kesişmişliğinde günbatışı gururudur sırat

ömrümü boşluğuna harcıyorum
sensiz bütün sevişmelerim detone
kendime olan saygım...
yüreğimdeki yalancı puttu yıktığım
sadece sen olduğunu dokunduğum herşeyin
söylediğimde doğru solfejli

çığlığının yankısı
şah damarımın üzerine çöken kabus
seni erteledim ve ömrüm bitti
bir daha hiç şiir yazmamak gibi ölmek
çileli bir gülüş öyküsü bu
sonbahara yakalanan bir göç öyküsü

çocuk! baksana!
serçeler su içiyor
'hey, sev! ' der gibi...

kar yağdı evrenine düşleyiş anlarımın seni
sımsıcaklığın benimle değil kayıp hanesindeyiz mevsimlerin
yok yere ölüm bu olmalı diyorum kendi kendime
şık ışıklarla oynaşıyorum caddelerde deli deli küpeli
ben çocuğum hala tek yasağım büyümek gemi azıya almış ızdıraplarımla
saklama benden menevişli baş dönmelerini

sökülmüş üzerimden alfabemin noktaları
noktasız üşüyorum serin bir gecesizlikle
çocuklar uyumadan gelmem asla yanına
aşk incitmemektir bir heceyi bile
zamanı boşa harcamadan okşayarak saçlarını
ve bakışlarını ömür cüzünden eksik etmeden