Kalp bile yol alır damardan dile
Yıkılır kapılar, aşılır duvar
Ağızdan çıkmayagörsün söz hele
Yürekte köz olmuş nice konu var
Zikrimiz müslüman, fikrimiz gavur
Gözlerinin meyli kara diyelim
Gökyüzün masmavi olsa ne olur
Amel defterin fukara diyelim
Tükettiğin kaymak balsa ne olur
Tıkınmaya biraz ara diyelim
İşkemben doldukça dolsa ne olur
#iyikivarsınErenBülbül#
Gittin gideli çocuk
Maçka yetim, dağlar öksüz
Soldu kır çiçekleri, susadı yediveren
Deniz tuzsuz, dünya göksüz
İçimde bir sancı dur durak bilmez
Ha taştı, taşacak, neredesin yar?
Bir haydut, başını kessen eğilmez
Usanmış hışmına uğramış dağlar
Kan kusuyor toprak, neredesin yar?
Bir mekan ki mavi gök, bir zaman ki karakış
Ölümlü fanilikten ölümsüz sona akış
Bir hikaye edilir, tek direnen akılmış
Vicdan kör uykusunda, gönül hapse tıkılmış
Merhamet, sevgi, vefa; tüm kaleler yıkılmış
Renk değil gözleri güzel eyleyen
Mahluku kem gören gözü neyleyim.
Kalptir maksadını dile söyleyen
Aşkla beslenmemiş sözü neyleyim.
Karanlık bir yanı var yaşamanın
İnsanlık uyuyor sanki derinden
Korkaklığı okunuyor insanın
Uyuyanların gözlerinden
Oğlum, insanları sev lakin biraz uzaktan
Yorar seni dolunay deniz arası gelgit
İyilik kuş gibidir, korkma sakın uçmaktan
Kılıcını kınında güçlü tutandır yiğit.
Gözlerinde upuzun ve ipince bir çığlık
Bakışında renklerin tüm sırları gizlidir
Umudumdaki çukur, hayalimdeki dağlık
Gülüşünde yurdumun bozkırları gizlidir
Madem mavi değil artık gökyüzü
Kanat çırpmasınlar boşuna kuşlar
Bu karanlık beni yutmadan evvel
Aldım bir nefes de senin için yar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!