Hayallerimi kesen rüzgarın kokusu bu
Sıcaklığı bir anne gülüşü kadar güzel
Çayı henüz konmamış bardağın cam soğuğu
Isınırdı dem almış katresiyle gözlerin
Ademoğlunu özge kılan haslet ruhudur
Bedeni ihtiyaçta beşer hayvanla birdir
Beden, kalbi mutmain ile cennet bahçesi
Nefsi emmare ile yaşayana kabirdir
Bir sızı, rüzgarsız koku salıyor
Çaresizliğini kusarcasına
Dünyayı sığdırmış kafatasına
Bir kadın, korkuyla nefes alıyor
Bir rüzgar, nefessiz korku salıyor
Gençliğim deli bir tay önümden geçti gitti
Göçmen bir kuştu sanki uğradı göçtü gitti
Ben ki nice kuşları cezbeden bakir göldüm
Çöle düştüm ki heyhat tay delirdi ben öldüm
Önüm imbat, ardımda karayel esip durur
Bekliyorum rıhtımda, ne bir gemi ne sandal
Gittiğin günden beri izlerim denizleri
Döküldü gözümden fer, dizde kalmadı mecal
Silmişler denizden de bıraktığın izleri
Dilimde tüy bitti, yüreğimde köz
Derdimi faniye anlatmam daha
Nasıl müspet baksın onca menfi göz
Derdimi havale ettim Allah'a
Nazenin, bulutları boğan yağmurdu gecen
Öldürdün, eyvallah da naaşıma ne yaptın?
Anasız yavru gibi üşüyor su damlası
Tuzu suyunu yutmuş, gözyaşıma ne yaptın
Ben rüzgarı sevdanın emir eri sanırdım
Haylidir düşman olmuş sen rüzgara ne yaptın?
Ben yüreği yanmışı bin fersahtan tanırdım
Sevdaya bende onca hizmetkara ne yaptın?
Gözlerinin rengine kurban ettik beyazı
Nice aşık namzeti, gördü de isyan etti
Sen karınca incitmez bu gönlüme ne yaptın
Ateşi cana değdi içimdeki yangının
Avucundaydı közüm, sen külüme ne yaptın?
Gülüşümü yorgun bir rüzgara teslim ettim
Çocukluğumdan kalan yalnızlığım var benim
Bu güne dek ne menem acılar talim ettim
Dağlarımı korkutan ıssızlığım var benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!