Yeryüzüne bulutsuz yağmurlar düşüyordu
Kuşların kanatları yağmurdan üşüyordu
Susuyorduk, şuursuz... Çocuklar öldü bir bir
Koca koca adamlar göğü bölüşüyordu
Unutulmuştu, oysa iki metreydi kabir
Göğüste bir cevher var, konargöçer evidir
Bir göçer var idi ki o konağa baş oldu
Hanenin tek kusuru olur olmaz sevidir
Mücevher, günü geldi on kuruşluk taş oldu
Kimi üstüne basıp geçti çöp zannederek
Göklerde bir isyan başlattı, sonra
Kahırla toprağa düştü gözlerin.
Bir lanet uğramış gibi yağmura
Çatlamış dudağa düştü gözlerin.
Ahh, ahu gözlerin, ahh o gözlerin!
Ne zaman bir seher yeline düşse
Üşümüşlüğünü Güneş’ten bilir.
Karartır ufkunu ruhundaki kir
Revan olur kulak verdiği sese
Ah! Yüreğim şimdi nerde, kim bilir!
Ah anam ah! Sen şimdi dikilip başucumda
Ellerim ellerinde sorsan hal hatır anne.
Saklasam gecelerce kokunu avucumda
Dökülse gözlerimden yüz binlerce sır anne.
Ah anam ah! Kaktüsler çöle yağmur derledi
Uyku yok, gecenin üçünde bari
Hayal ol, geceme gel anneciğim!
Onca kirin pasın içinde bari
Gönlümü avcuna al anneciğim!
Hayal ol, geceme gel anneciğim!
Güvercinler taklaya geldi de yakalandı
Tuzağı kuran çocuk, kimin elinde ipin?
Kaç yuvaya mal oldu ah bilsen bu tertibin
Son tahlilde birinin kanadı parçalandı
Birinin gözünde yaş birinin canı yandı
Bugün senin doğum günün sevgilim
Geceye şavkından yıldız yağıyor.
Arz ı endamından tutuldu dilim
Güneş bile sanki ilk kez doğuyor.
Kurt kuzuya, ak karaya yar oldu
İlkbaharı zemheri tadında yaşıyordum
Bir gün yazın tadına varamadım, yanarım
İleri her adımda geriye düşüyordum
Bir tek kendi yerimde duramadım, yanarım
Gün aktı penceremden, su toprağa kavuştu
Yüreğime ateş saldı gözlerin
Hükmetti dünyama her bir kıvılcım
Kınında tutuklu kaldı kılıcım
Hançeremde hançer oldu gözlerin
Ruhumu bedenden aldı gözlerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!