Sen yine sen, ne hakla düşüyorsun aklıma
Bilmez misin yadıma düştüğün ana küsüm
Gözlerin neşter olur yürekteki saklıma
Ben ki kesilen yerden süzülen kana küsüm
Tüm çiçekler birleşip bahçende gül olsaydı
Bütün kuşlar bülbüle düşman olurdu gülüm
Aklın, fikrin, izanin adı gönül olsaydı
Aşkı tatmayan alim pişman olurdu gülüm
Sen kuşları bilmezsin
Kuru incir tadı bakışlarını
Hangi meyhaneye meze yaptılar
Kim deldi bağrını bu kadar senin
Hangi ateş yaktı rüyalarını
Nasıl bir çıkmazda çürüdü tenin
Kimlere peyledin itibarını
Yirmili yaşların başlarındayım
Bir deli sevdaya düşmüşüm gibi
Hayatın en bakir yaşlarındayım
Bir hayal, bir ülkü, düşmüşüm gibi
Adıma öğretmen demişler benim
Zaman hızla geçiyor, hızla kirleniyoruz
Büyüyor bir ur gibi içimizde günahlar
Toprağa /can bedende/ sindikçe siniyoruz
Bir rüya aleminde yaşıyoruz Gülizar
Dolduk, nefes yetmiyor, taşıyoruz Gülizar
Ateşten bir buse her bir bakışı
Gülüşü celladın olur habersiz
Dili ilkbahara çevirir kışı
Aklını başından alır habersiz
Üstüme gelmeyin benim bu kadar
N'olur, kalbinizi kırmak istemem
Ta derinlerimde bir volkan yanar
Vurduğum zinciri kırmak istemem
Gönül meydanında at oynatmayın
Durgun bir damlayı titreten rüzgar
Suskun gözlerine sinmiş nicedir
Dudakların taze bir hayal gibi
Merakı ve hazzı resmediyorlar
Her bakış şiirden kopmuş hecedir
Gözlerinde kocaman bir umuda yol gider
Gülüşünde kırılgan bir kederin izi var
Susuşu adeta, "Ben, yaralı ceylanım!" der
Dilinde bir asırdır biriken gam sözü var
Gözlerinde yurdumun baharı var, yazı var
Çaresiz de, yoksun de, beni hain belleme
Ben en çok yüreğime ihanet ettim Cana!
Bıraktığın beni gör, ötesini elleme
Ben eski ben değilim, sen yoktun, yittim Cana!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!