Işığın Uyurgezerliği

dar ve karanlık bedenimin içinde,
klostrofobisi ve niktofobisi olan bir yanardağ,
damarlarıma lav pompalıyordu.

ışıktan göz, göz kapaklarını, karanlıkla kapıyordu!
göz kapakları, gözleri, gözlük olarak belliyordu.
ışıktan gözlüğün merceği, karanlıkla çiziliyordu.
ve ışık, bir uyurgezer gibi, gözlerimde dolaşıyordu.

bu karanlık sayesinde,
görüntüm, benden daha az görünüyordu!

beni “karanlık” olarak tanıması olası mıydı?
yoksa ben, gözlerin göremediği bir karanlık mıydım?