Dedikodu Şiiri - Ruşen Burak Argana

biz, ovmayı çimdikler diye beklemiştik,
çimdiklemedi.
ovmaya, elini bile sürmedi.
ne okşadı ovmayı, ne de sıvazladı.

oysa daha geçen sefer
tutmayı ovmak için ellerini uzatmıştı.
tutmaya dokunmak
ve dokunmayı tutmak, rüyasıydı.

tutmanın eline yapıştığını zannettik.
bir eylemi, bir olayla sonlandırmak,
düşünce adına ne kolay,
düşüncemiz adına ne zor!

dokunmayı da, ovmayı da,
avuçlarından soydu,
derisini soyarcasına soydu.

ne dokunmanın parmakları umurundaydı,
ne de tutmanın avuçları!

bir titreyiş, tutmuş, kavramıştı ellerini.
biz, titreyişi çimdikler diye beklemiştik,
çimdiklemedi.