gezgin kız, sevgilisi ile bir bağ evinde kaldı.
sabah yürüyüşünde, sevgilisi, gezgin kıza
fundalığın ortasında duran,
küçük bir kulübeyi göstererek,
birinin kontrbasını
ortalıkta bırakmış olduğunu söyledi.
zaten böyle heybetli bir çalgıyı
oradan oraya durmaksızın kim taşıyabilirdi?
üstelik dört teli de sökülmüş, etrafını çevirmişti!
bağ evine döndüklerinde,
sevgilisi, gezgin kızla alay etti.
çünkü gezgin kız, bir masayı, çekmece sanmıştı.
ittirmiş, kaldırmış, zorlamış,
ama bir türlü istediği gibi açamamıştı.
gezgin kız, sevgilisine darıldı ve onu yırttı.
üzerinde yazan bütün notaları parçalamıştı.
ince bir hışırtı sonrasında,
fa anahtarından eser kalmamıştı!
gündüz senfonisi, bağ evi tragedyası ile tanıştı.
hangi gece ağızlı, o vakti “gündüz” diye anacaktı?
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 01:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!