Neler geçti başından,
Ne oldu sana tarla?
Çekildin ufuklardan,
Göçtün fırtınalarla.
Sana kimler kastetti?
Taş var kaldırım olur, çiğnenir caddelerde;
Taş var taşar göklere, taç olur kubbelerde.
Taş var doğar deryaya nehirler yüreğinden.
Taş var uzar fezaya zirveler eteğinden.
Ter deyip geçme öyle, gün olur bir damla ter;
Koskoca deryaları coşturmak için yeter.
Ter deyip geçme öyle, bazen bir damlacık ter;
Arzı temizlemeye, zulmü boğmaya yeter.
Toprak en büyük nimet, âleme ibret Hak’tan,
İdrak içindir insan yaratılmış topraktan.
Membaıdır hayatın, meşheridir sanatın;
Mührüdür yeryüzünde ilahi saltanatın.
Ondadır bütün kökler, ondadır renk, koku, tat…
Ondadır kâinatın ardındaki hakikat.
Toprak gibi her varlığa ana ol,
Toprak gibi yaşatmaktan yana ol.
Toprak gibi tutunsun sende kökler,
Toprak gibi hayat bulsun yürekler.
Yedi, içti topraktan tatmin olmadı yine;
Üstte doymadı gözü, en son girdi içine.
Eylül 2013
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!