İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Aşk yoksa bir saltanat, kılıç kından ibaret;
Taht dediğin bir tahta parçasından ibaret.

Ekim 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Neler geçti başından,
Ne oldu sana tarla?
Çekildin ufuklardan,
Göçtün fırtınalarla.

Sana kimler kastetti?

Devamını Oku
İlyas Memiş

Taş var karışır toza, çiğnenir caddelerde;
Taş var taşar göklere, taç olur kubbelerde.

Taş var uzar fezaya zirveler yüreğinden,
Taş var köhne saraylar yükselir direğinden.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ter deyip geçme öyle, gün olur bir damla ter;
Koskoca deryaları coşturmak için yeter.

Ter deyip geçme öyle, bazen bir damlacık ter;
Arzı temizlemeye, zulmü boğmaya yeter.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Toprak en büyük nimet, âleme ibret Hak’tan,
İdrak içindir insan yaratılmış topraktan.
Membaıdır hayatın, meşheridir sanatın;
Mührüdür yeryüzünde ilahi saltanatın.
Ondadır bütün kökler, ondadır renk, koku, tat…
Ondadır kâinatın ardındaki hakikat.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Toprak gibi her varlığa ana ol,
Toprak gibi yaşatmaktan yana ol.

Toprak gibi tutunsun sende kökler,
Toprak gibi hayat bulsun yürekler.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yedi, içti topraktan tatmin olmadı yine;
Üstte doymadı gözü, en son girdi içine.

Eylül 2013

Devamını Oku