İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Şiir bir kelimenin soluk almak sesinde,
Ve dinlenmek bir beytin görkemli gölgesinde.

Duyabilmek düşlerde sonsuzluk bestesini,
Bulabilmek ahengi kıtalar ötesinde…

Devamını Oku
İlyas Memiş

Hayatımda hep şiir, şiirlerimde hayat;
Olsun isterim daim ben yaşadıkça bu tat.

Değil şöhret dağının zirvelerine varmak,
Bu yeşil yaylalarda birkaç gül dermek maksat.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Eğer kalplerde ufuk açmıyorsa bir şiir;
Ne ışık saçar akla, ne ruha gölge verir.

Hakiki bir şiirde yollar hakka varmalı,
Gaflet karanlığından hayatı kurtarmalı.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Osmanlı ağacının kökü bir dal söğüttür,
Söğüdü çınar yapan o muhteşem öğüttür.

Ocak 2012

Devamını Oku
İlyas Memiş

Acep o son kalkışta nasıl bir hâl olacak?
Hangi âlem gelecek, hangi minval olacak?

Hangi kayıp yıldızlar parlayacak semada?
Hangi nurlu şafaklar doğacak o rüyada?

Devamını Oku
İlyas Memiş

Sular var gürül gürül dağlardan akar gider,
Sular var sessiz sessiz bir koydan çıkar gider.

Sular var hayat verir yemyeşil ovalara,
Sular var tufan olur etrafı yıkar gider.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Tuzdur dertler, cefalar; içinde lezzet taşır,
Buzdur zevkler, sefalar; geçince buharlaşır.

Ağustos 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ne ne Iğdır ne İzmir’den, ülkem Uygur’dan başlar.
Ülküm aşar dağları ta Singapur’dan başlar.

Bitmez Kars’ta, Aydın’da; Altay’dan Fas’a uzar,
Sığmaz sığ denizlere, Hint’ten Atlas’a uzar.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Çürümemişse şayet zulme bir vicdan sızlar,
Zulmü ancak ve ancak alkışlar vicdansızlar.

Ocak 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Onlar bir kızgın ateş, ne dağ ne taştan onlar...
İnsanlığın bağrından taşan bir volkan onlar.

Onlar buz tutmuş ateş, onlar parlak zirveler…
Onların sayesinde bir kararda durur yer.

Devamını Oku