Bir huzur diyarıdır yemyeşil doğasıyla,
Her yanı ayrı güzel, her ay bahar Geyve'de.
Büyüler gönülleri efsunlu havasıyla,
Bir coşkudur dağlarda eser rüzgâr Geyve'de.
Uzanır her tarafta rengârenk bahçeleri,
Bir kuş ki gönül konsa kırılır hangi dala,
Bir düş kalkar hudutlar düşse gölgesi yola.
Mart 2012
Yak gönül ateşini aşk bulutları aşsın,
Yansın nefis kömürü yüreğin buharlaşsın.
Yak ki şahlansın gönül, coşsun ırmaklar gibi;
Yıkılsın göz bentleri, sel olup sular taşsın.
Gönül çiçeklerini gözyaşlarıyla sula,
Günahları nedamet ateşinde durula.
Tut gönül bahçesine akmasın bulanık su,
Çağlasın yüreğinde hakikatin coşkusu.
Yönel sonsuz âleme bırak fâni varlığı,
Yönel ki âleminden çıksın gönül darlığı.
Aç gönül kafesini salıver uçsun kuşu,
Seyreylesin semavat bak nasılmış uçuşu.
Ben bir fâni insanım, ne Bakiyim ne Galip,
Ne büsbütün Fuzuli, ne de bekaya talip.
Ben ki öyle Hayali şiirler yazamadım,
Tozlu hafızalarda belki kalır bu adım.
Sıyrıl fâni dünyanın gaflet atmosferinden,
Kurtul ruhu bunaltan karanlık çemberinden.
Bırak dönsün yerküre puslu bulutlarıyla,
Seyret uçsuz fezada sonsuzluğu derinden.
Bırak derdi, kederi, bil ki gözyaşı, hicran;
Bir yağmurdur kalpleri semaya ulaştıran.
Eğer bulutlar çöküp kararmasaydı gökler;
Yeşerir miydi dağlar, açar mıydı çiçekler?
Sanma kapkara bir tül, sarkan pencerelerden;
Gece bir karanlık dev, ömrümüzü tüketen.
Ağustos 2013
Değildir gözyaşları tuzlu olsa da acı...
Değil derin sularda boğmak hüznün amacı.
Serpiyor kör gözlere görsün diye gerçeği,
Hakikat deryasından taşan serin ilacı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!