Onlar bir rüzgâr gibi yerdeydi atlarıyla,
Onlar kartal gibiydi gökte kanatlarıyla.
Onlar bir akıncıydı sel olup dağlar aşan,
Onlar coşkun ırmaktı deryalara ulaşan.
Toprağı vatan yapan,
Şehitler, şehitlikler…
Şan şereftir her zaman,
Şehitler, şehitlikler…
Şehadettir kapısı,
Gün geldi, devran döndü, oldu halkın sultanı;
Gün oldu ki âlemin huzuru oldu kanı.
Dokunmadı dünyada hiçbir şey asla ona,
Huzur için kanının dökülmesi kanına.
Dünyanın güllerine aldanıp el uzatma,
Kanatır dikenleri dikkat et gel uzatma.
Bırak bağ bostanları yeşersin gönlünde gül,
Hikmet bahçelerinde ötsün aşkıyla bülbül.
Şiir bir kelimenin soluk almak sesinde,
Ve dinlenmek bir beytin görkemli gölgesinde.
Duyabilmek düşlerde sonsuzluk bestesini,
Bulabilmek ahengi kıtalar ötesinde…
Hayatımda hep şiir, şiirlerimde hayat;
Olsun isterim daim ben yaşadıkça bu tat.
Değil şöhret dağının zirvelerine varmak,
Bu yeşil yaylalarda birkaç gül dermek maksat.
Eğer kalplerde ufuk açmıyorsa bir şiir;
Ne ışık saçar akla, ne ruha gölge verir.
Hakiki bir şiirde yollar hakka varmalı,
Gaflet karanlığından hayatı kurtarmalı.
Pas tutmuş deryalara hükmeden donanmalar,
Savrulmuş kumsallara yosunlu yelkenleri.
Hangi kutlu sahilden uğurlayacak rüzgâr?
Engin okyanuslara sefere gidenleri.
Esiyor fırtınalar acep hangi diyarda?
Değildir amelleri asıl yazan melekler,
Onlar sessiz şahitler, onlar hikmetle bekler.
Bizdedir her hayır, şer; bizdedir kalem, defter…
Herkes kendi kaydını kendisi yazar çizer.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!