Gönül kan denizinin ortasında bir ada,
Bir kara, kıtalardan büyüktür bu dünyada.
Selamet sahilleri uzanır her yanında,
Muhabbet rüzgârları eser daim orada.
Değil mi her insanın aslı, atası âdem;
Neden bu bitmez kavga, kökler ortaksa madem.
Temmuz 2012
Bir huzur diyarıdır yemyeşil doğasıyla,
Her yanı ayrı güzel, her ay bahar Geyve'de.
Büyüler gönülleri efsunlu havasıyla,
Bir coşkudur dağlarda eser rüzgâr Geyve'de.
Uzanır her tarafta rengârenk bahçeleri,
Bir kuş ki gönül konsa kırılır hangi dala,
Bir düş kalkar hudutlar düşse gölgesi yola.
Mart 2012
Yak gönül ateşini aşk bulutları aşsın,
Yansın nefis kömürü yüreğin buharlaşsın.
Yak ki şahlansın gönül, çağlasın vadilerde;
Yıkılsın göz bentleri, sel olup sular taşsın.
Gönül çiçeklerini gözyaşlarıyla sula,
Günahları nedamet ateşinde durula.
Tut gönül bahçesine akmasın bulanık su,
Çağlasın yüreğinde hakikatin coşkusu.
Yönel sonsuz âleme bırak fâni varlığı,
Yönel ki âleminden çıksın gönül darlığı.
Aç gönül kafesini salıver uçsun kuşu,
Seyreylesin semavat bak nasılmış uçuşu.
Ben bir fâni insanım, ne Bakiyim ne Galip,
Ne büsbütün Fuzuli, ne de bekaya talip.
Ben ki öyle Hayali şiirler yazamadım,
Tozlu hafızalarda belki kalır bu adım.
Sıyrıl fâni dünyanın gaflet atmosferinden,
Kurtul ruhu bunaltan karanlık çemberinden.
Bırak dönsün yerküre paslı bulutlarıyla,
Seyret uçsuz fezada sonsuzluğu derinden.
Sanma kapkara bir tül, sarkan pencerelerden;
Gece bir karanlık dev, ömrümüzü tüketen.
Ağustos 2013
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!