İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Yükün ağır olsa da, tahammül edip taşı;
Öyle sabır göster ki, çatlasın sabır taşı.

Nisan 2005

Devamını Oku
İlyas Memiş

Sanma bağ bahçelere her sabah yağan kardır.
Sanma çiy taneleri donmuş birer buhardır.

Kim bilir hangi puslu, serin geceden kalmış;
Hangi mahzun kalplerden dökülmüş damlalardır.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yağ insanlık ufkuna yağ tertemiz kar gibi,
Sar toplumun bağrını bembeyaz dağlar gibi.

Düş mahzun gönüllere rahmet olup semadan,
Yağ inceden inceye yıldızlar yağar gibi.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bir rüzgâr ılık ılık yüksek dağlardan eser,
Bir rüzgâr o esince kalmaz rüzgârdan eser.

Eylül 2011

Devamını Oku
İlyas Memiş

Yürü dağ taş demeden kayalarda iz kalsın,
Yürü sessiz sedasız izler sahipsiz kalsın.

Yürü kar kış demeden, yürü bu hengâmeden,
Kalpler sükûn içinde bırak tertemiz kalsın.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bir hicran mevsimidir yüreklerde sonbahar,
Savrulan yaprakları, kırılan dallarıyla…
Yağmurları gözyaşı, rüzgârı hasret kokar,
Sararır bağ bahçeler rengârenk gülleriyle.

Değişir her tarafta ışıltısı baharın,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Aşk ateşle yıkayan, kalpleri buzla saran;
Aşktır ruhu titreten, aklı baştan çıkaran.

Aşk gaflet bulutunu dağıtan kutlu rüzgâr,
Aşk gönül bahçesinde açan rengârenk bahar.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Geçmiş yıllar deyip geçme,
Geçmişte bir hayat vardı.
Bir dünya vardı âlemde,
Yedi kat gökler sığardı.

Hayat şartları sınırlı,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Doğduk, büyüdük, öldük... Yaşamış olduk güya,
Sonsuzluk gecesinde, hayat bir anlık rüya.

Nisan 2000

Devamını Oku
İlyas Memiş

İçerken pınarlardan akan tertemiz suyu,
En gür kaynağı oldu artık kentlerin kuyu.

Kurudu damarları asırlık çeşmelerin,
Klorlu musluklara mahkûm ettik kamuyu.

Devamını Oku