Tarla Şiiri - İlyas Memiş

Neler geçti başından,
Ne oldu sana tarla?
Çekildin kıtalardan,
Geçtin fırtınalarla.

Sana kimler kastetti?
Kimler hangi ağyarla?
Toprağın altüst etti,
Eş yaptılar mezarla.

Arklarını yıktılar,
Kapattılar duvarla.
Sana hep hor baktılar,
Bir yabancı nazarla.

Vasfın değiştirdiler,
Hilelerle, icbarla.
Ta bağrına girdiler,
Geçmişini inkârla.

Sipahiler ekerdi,
İşlenirdin tımarla.
Beslenir küheylanlar,
Savaşırdı küffarla.

Gölgen olurdu gökler,
Servilerle, çınarla.
Sulanırdın çağlayan,
Gönüllerden pınarla.

Uzardı hudutların,
Coşardı deryalarla,
Hükmederdin çağlara,
En güçlü iktidarla.

Ey bereket diyarı,
Nerde kaldın ey tarla!
Biz ki senin namını,
Duyardık iftiharla.

Bir gün açacak ufkun,
Yeşerecek baharla.
Şahlanacak toprağın,
Yağmurlarla, rüzgârla…

Eylül 2010