Tarla Şiiri - İlyas Memiş

Neler geçti başından,
Ne oldu sana tarla?
Çekildin ufuklardan,
Göçtün fırtınalarla.

Sana kimler kastetti?
Kimler çiğnedi zorla?
Toprağın altüst etti,
Eş yaptılar mezarla.

Arklarını yıktılar,
Kapattılar duvarla.
Sana hep hor baktılar,
Bir yabancı nazarla.

Vasfın değiştirdiler,
Hilelerle, icbarla.
Ta bağrına girdiler,
Geçmişini inkârla.

Sipahiler ekerdi,
İşlenirdin tımarla.
Beslenir küheylanlar,
Savaşırdı küffarla.

Dolanırdı etrafın,
Servilerle, çınarla.
Sulanırdın çağlayan,
Gönüllerden pınarla.

Uzardı hudutların,
Tozardı sahralarla.
Sığmazdı kıtalara,
Taşardı deryalarla.

Huzur saldın cihana,
Hayat verdin haklarla.
Hükmettin asırlara,
En güçlü iktidarla.

Ey bereket diyarı,
Nerde kaldın ey tarla!
Biz ki senin namını,
Duyardık iftiharla.

Bir gün açacak ufkun,
Yeşerecek baharla.
Şahlanacak toprağın,
Yağmurlarla, rüzgârla...

Eylül 2010