Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Bir çığlık, bir haykırıştın yüreğimde
Gittin dönüşü olmayan bir yola.
Kanadı kırık bir kuşum yokluğunla
Şimdi yaşamaya direniyor
Seninle ölümü seçiyorum

Döndüm,
bir daha baktım ardıma...
Yenilgilerimin,
bir daha vardım farkına...
Sonra aşk'ı
çağırdım yanıma...

Berkin, üşüme oğlum
Bak, üzerini güneşle örttük
Hem yıldızları da toplayıp getirdik
Karanlıklarda kalmayasın diye
Bak, bu toprak
Ne güzel kokuyor, değil mi?

Gölgen
Karanlığı
Delen
Bir evren…
Uzaklaştıkça
Daha

Sessizce değdin yüreğime
Ve gittin
Oysa bulutlar güzeldi varlığınla
Deniz daha mavi
Güneş daha sıcak
Ben daha mutlu...

Belki uzak bir kentten seslenirim sana
Şarkılar bizi söylemez artık
Gözlerimizdeki yıldızlar kayar birer birer
Tutulan dilekler gerçekleşmez asla belki de.

Boş kalmış bir oda kadar solgunum

Eteğimizde sararmış yapraklar,
Dudağımızda bir ağıt...
Ölmüşüz.
Ağlayanımız bile yok artık...
Oysa kahırdan çırpınıyor yurdum,
Oysa boğazımıza kadar pislik içerisindeyiz.

Gidiyorum ben, boş ver
Bırak sessizliğimizde boğulayım
Birazcık nefes olacaktık ya birbirimize,
Boş ver, hayat böyle zaten...
Ne aşklar ısıtır buz tutmuş ellerimizi,
Ne bir ses değer yüreklerimize...

Başlayacaksak hayata
Önce gözlerimizde başlamalıyız.
Göğe bakmalıyız
Bulutlara akmalıyız sonra
Gökkuşağının tüm renkleriyle
Yüreklerimizi boyamalıyız.

Kime çarpsam
diğer yüzü bulutlanıyor
Derdimi kime haykırsam
Tuz basılıyor yaralarıma
Susmaların ötesinde
Yarınlarında yaşanmamışlıkların