Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Sana bakmanın tarihini yazacağım sevgilim, bekle
Bekle, çiçeklenecek özleminle bütün dallarım
Yıldızlar kayacak, ırmaklar akacak ellerimize
Aşklar yağacak gökyüzünden...
Sessizce...
Yüreklerimize...

Bir gün,
Yeniden başlayacak her şey...
Ruhum,
Çıkarıp üzerinden fırtınaları
Mutluluğu giyinecek.
Yüreğim,

Ben aşk dedim,
sen geldin
Geldin,
yıldızlar yağdı üzerime
Dudağımda mutlu bir gülümseme
Geldin,

Dalgın bir martıyım İstanbul'da,
Sessizce damlayan
bir çift gözyaşı...
Bir romanım
henüz hiç yazılmamış,
Ne sonu belli artık, ne satırbaşı...

Ben daha ölmedim yahu! ..
Hala güneşle doğuyorum yeniden
Ve hala her günbatımında
Aşk'ı seyrediyorum sahilden...
Ama şunu biliyorum ki, artık
Ne köy, ne de kasaba olur

Sordun mu, ne kadarlık acı küllendi
Yattın mı son uykusuna sevdalarının
Kal diyen oldu mu aşk durağında
Yoksa elvedalar mı sakladın koynunda?

İstanbul, kaçıncı yangınlardasın

Bir bulutum yüreğini mesken edinmiş
Gebeyim sellere
Beni unutma
Kayboldum aşkının dehlizlerinde
Susma, gelme bana, beni avutma
Biliyorsun, gidemem

Seni unutursam eğer
Ne söylersen söyle bana
En ağza alınmayacak küfürleri et
Elinden geleni ardına koyma
Şiirlerimi yırt, at denize
Ama unutmazsam

Ben sana kıyamam, bilirsin.
Oysa erguvanlar bir mevsim açar,
Ama koklarsan solar mutlak manolya...
Lalezardır elbet o yarin göğsü...
Ve gülün dikenidir belki de onu değerli kılan...

Aşk'tın sen...
Bakışların huzur kokuyordu
Bana dair ne kaldıysa her şey...

Bağ bozumlarından kalma
Bir kadeh beyaz şarap