Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Yıldızlar şahidim olsun ki,
Bulutlara gönderdim yalnızlığımı...
Hüznü ise Kaf Dağı'nın ardına...
Anka kuşuna mutluluk ısmarladım,
Lambadaki cine aşk...
Gün hep seninle doğsun,

Uykun uykuma karışıyor
Ve ben ne acıdır ki,
seni düşünüyorum yine
Yalnızlığımın tavan yaptığı
Uykulu saatlerde...

Seni özlemenin
şiirini yazıyorum şimdi...
Seni sevmenin
güzelliğini topluyorum
gün batımlarından...
Sevdan bir tutam gül yaprağı

Bir şiir bağlıyordu şairini,
Bir şair şiirini terk ediyordu.

Yağmur sadece şiiri ıslatıyordu,
Hayat sadece şairi...

"Sen benim gözlerime hiç bakma"

Yoksa savaş çıkacak yüreğimde...
Silahlar patlayacak,
İsyan bitecek...
Bakma sakın bana böylesi aşkla

Yıldızlar kadar uzağım artık
Gelme
Ne yüreğimde aşk kaldı
Ne gözlerimde ışık
Umudum da terk etti beni nicedir
Bir baş ağrısıyım

Gitme, daha yaşanacak çok şey var
Ne ellerimi tuttun,
Ne gözlerime baktın saatlerce...
Delice şarkılar da söylemedik
Kadehleri yuvarlayıp ard arda...
Bir fincan kahvemiz de olmadı ki,

Giderken bir buluta sarıp yanına alacaktın,
Hani gün batımlarına ortak edecektin ya sevgimi...
Ruhum serseri bir mayın gibi gezinip dursa da,
Biliyorsun, hiç zor değildir yakalamak yüreğimi...

Ben buraların özgürlüğe sevdalı kızı,

Dinle beni salkımsöğüt,
Her yaprağına bir hüzün ekledim,
Her dalına bir ayrılık...
Rüzgara kattım yalnızlığımı,
Aşkımı Fırat'ın sularına gizledim.
Yüreğim ona sevdalı,

Saçlarımı yağmura bıraktım
Gönlümü sana
Dokundum üzerime düşen her damlaya
Sen diye
Özleminle İstanbul'u adımladım
Aşkımı söyledim martılara