Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Belki yeniden aşka uzanacaktım seninle sessizce
Kanatlarımı gökyüzünde bırakıp
Sadece yüreğimle dokunacaktım yüreğine
Belki biraz susacak, belki konuşacaktım
Sadece sana gelip
Hep sende kalacaktım.

Her gün daha fazla eksiliyoruz
Her gün daha azalıyor ellerimiz
Barış, emek, özgürlük istedikçe
Bir bir yeryüzünden siliniyor
Sevdiklerimiz...

Susuyoruz, bundan ötesi yok
Artık söylenmeyecek bir şarkının son notasındayız
Bak, kuşlar geçiyor üzerimizden
Nasıl da sessiz bir yağmurda saklanıyoruz
Susuyoruz, bundan ötesi yok
O kadar çok şey gelip geçti ki günlerimizden

Bana düşen susmak sadece...
Bırakıp hayatın koynuna yalnızlığı,
Koyup avucuna ıssızlığı,
Çekip gitmek,
Bu ucu bucağı olmayan
Sevgisizlik diyarından...

Sana sadece susmak istiyorum
Susamak aramızda adı konmamış her şeye
Öyle yakınım ki, anlatamıyorum
Sadece yaşamak istiyorum
Sadece bilmek varlığını.

Bir çölün suya kavuşması gibi
Bekliyoruz seni…
Yağmurun toprakla buluşması gibi…
Sensizlik nicedir
koyu bir hüzün evimizde.
Gökyüzümüz bulutlarla dolu,

"Biter anne" dedin.
"Biter elbet, bitmez sandığın günler."
Bitecekti tabii oğul...
Özlemlerin de sonu gelecekti elbet
Sensizlikle yas tutan evimiz
elbet şenlenecekti

Gidince unutur mu insan sevdiğini?
Gözden ırak olan,
gönülden de ırak mı olur?
Şarkılar O'nu söylemez,
şiirler O'nu yazmaz mı artık?
Yaşanmış güzelliklerin anısı

Başka bir dünyanın
Farklı sözcükleriyle
Seslenmek istiyorum sana...
Anılarımdan çıkıp geliyor,
Yarınlarına saklanıyorum sonra...
Suskunluklarımızı yakıyor,

Bana sustuğun yerde
Özlüyorum seni
Tanıştığımız günkü kadar sıcak,
Islak bir gökyüzü kadar hüzünlüyüm.
Ellerime ilk dokunduğun güne
Götür beni...