Sadece biraz daha mavi
Yoksa kanatlarım yanacak
Yoksa bir aşk gelecek,
bir daha bitmeyecek
Aydınlık bir sabaha
uyanacağız birlikte
Unutma beni
Tek kişilik dünyamda
Yok sayma
Bil ki
Bir ömürdür aşk dediğin
Biraz yaklaş
Hayata dokunalım birlikte
Bak, gün de batıyor sahilimizde
Martılar sesleniyor sessizliğime
Bir bak bana
Gözlerin dokunsun yüreğime
Eski bir şarkıda rastladım sana
Boynu bükük, mahzun ve çaresiz...
Yüzünde gözyaşlarının iziyle hala
Bakıp duruyordun bana...
Gözlerin hala unutamamış olmanın
Desem ki bir yudum su oldun çölüme
Bir bulut yakan kavuran güneşime
Dalgalarla savruldu da yüreğim
Ellerinde sakinleşti yine...
Yazdı mevsimlerden
Tek bir söz duymak isterdim
Tek bir bakışı görmek...
Ve sonra ölmek babacığım
Ve sonra ölmek...
Çocukluğum sende kaldı
Bir bağbozumuydu özlemin,
sana geldim
Geldim, üzüm karası gözlerin takıldı yalnızlığıma
Toz dumandı ortalık
Ortalıkta masmavi bir sevda bulutu
Dörtnala ayrılığı kuşanmıştı evren
Bir de sen varsın canım
Aklıma aşkı düşüren
Yokluğu ölümden öte
Varlığı canıma can katan
Bir de sen
Beni aşkın varlığına inandıran…
Aşk beyaz,
gece maviydi.
Sen ise
tüm renklere renk olan ışığınla
gülümsüyordun bana...
Sen beyaz,
Ne köprüler yakıp geçmişim
Ben de yanmışım
Bilemedim
Tutmuşum dünyanın eteğinden
Uçurumlara yürümüşüm




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!