Boynubükük bir yarayım
Yokluğunda kabuk bağlayamayan
Bilsen
Tutar mıydın ellerimi
Kimsesiz bir yalnızlığım
Bahara düşman düşman bakma,
O aşktan yeni çıkmış gözlerinle...
Bir gülümsemene bakar,
Unutma.
Her şey yeniden başlamasa da,
Önce gözlerime bak
Yüreğimi gör
Sonra tut ellerimi...
Susalım,
hiç konuşmayalım
Suskunluklarımda
Sana sustuğum zamanlar getirdim,
Başkalarından esirgediğim anlar,
Yorgunluklar getirdim.
Yıllarca dinlendirilmiş buruk anılar,
Ucu yanık mektuplar,
Anlattıkça daha da acıtan
Kimsecikler kalmadı oğul
Bu kent kimsesiz şimdi
Bir sen, bir ben, bir de kardeşin
Sonbahar kapımıza dayandı
Düşlerimiz bir bir karaya vuruyor belki de
sen de gideceksin
Bir masaldan düşmüştük belki buluşmamıza
Belki eski bir sonda kaldı yalnızlığımız
Bir gonca aşktık ya da açılmayı bekleyen
Hüzünle sınanırken hayata yakalandık
Şimşektik, fırtınaydık, dinmeyen korkulardık
İmbiklerden süzüldü de yüreğim
Aşk’a dokundu artık en sonunda…
Geçtim usulcacık gül bahçelerinden,
Kutsal sularından içtim kana kana…
Güneşler batırdım yokluğunda,
Yakamozlar eskittim.
Unutursun elbet O'nu da
Kuşlar havalanır Yenicami'de
Kadıköy'de kıpkızıl bir gün batar
Salacak'ta çay içer bir çift
Bir aşk alır başını gider
Bu gece alıp kendimi yanıma
Gideceğim yıldızlı bir göğün altına
Çıkarıp yüreğimdeki ölümsüz aşkı
Korkmadan tetiği çekeceğim.
Ve aşkla
Kendimi öldüreceğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!