Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Şimdi
bir yangının külündeyim
Söyle anne,
dokunmasın bana hiç kimse…
Girmesinler yüreğime,
ağrıyor, yazık...

"Seni sevmek bir ömürdü oysa"

Her şey bu kadarmış işte...
Bana gelmeyişlerin kadar,
Sevmeyişlerin kadarmış.
Göze alamamak kadarmış hayatı...

Masmavi bir gökyüzü takıp yakama
Elbet gideceğim bir gün buralardan

Saçlarım usul usul rüzgarla buluşacak
Sessizce konuşacak seninle gözlerim
Ve ben hiç dinmeyen bir umutla

Yüreğimde
karmakarışık dizeler biriktiriyorum
yoldaş olsun diye sevdalarıma...
Açmamış güller
Gelmeyen baharlar
Söylenmemiş sözler biriktiriyorum

Bir masaldan düşmüştük belki buluşmamıza
Belki eski bir sonda kaldı yalnızlığımız
Bir gonca aşktık ya da açılmayı bekleyen
Hüzünle sınanırken hayata yakalandık

Şimşektik, fırtınaydık, dinmeyen korkulardık

İmbiklerden süzüldü de yüreğim
Aşk’a dokundu artık en sonunda…
Geçtim usulcacık gül bahçelerinden,
Kutsal sularından içtim kana kana…
Güneşler batırdım yokluğunda,
Yakamozlar eskittim.

Unutursun elbet O'nu da
Kuşlar havalanır Yenicami'de
Kadıköy'de kıpkızıl bir gün batar
Salacak'ta çay içer bir çift
Bir aşk alır başını gider

Bu gece alıp kendimi yanıma
Gideceğim yıldızlı bir göğün altına
Çıkarıp yüreğimdeki ölümsüz aşkı
Korkmadan tetiği çekeceğim.
Ve aşkla
Kendimi öldüreceğim.

Bugün şiir yazmak gelmedi içimden
Tüm sözcüklerim çekip gitmiş gibi...
İlham perim nerelerde, onu da bilmiyorum
Bugün çok yalnızım
Belki de öyle sanıyorum

“Artık büyüdüm anne”

Oysa yüreğimde hâlâ eski bayramlar
Önümde hep çocukluğumdaki çıkmazlar
Ve ömrümde hiç bitmeyen bir sonbahar