Hatice Nayır Şiirleri - Şair Hatice Nayır

Ne köprüler yakıp geçmişim
Ben de yanmışım
Bilemedim

Tutmuşum dünyanın eteğinden
Uçurumlara yürümüşüm

Sana şiirler yazıyorum
Ama sen yoksun.
Şarkılar tutuyorum şansına
Demli çaylar içiyorum Kadıköy sahilinde
Yıldızlar yağdırıyorum gözlerine
Denizler boyuyorum

Korkuyorum, bir aşk yüreğimden gitti gidecek
Kendimle başbaşa kalacağım, biliyorum
Suskun yağmurlar dolacak gözlerime
Bir aşk bitti bitecek, görüyorum

Susuyorum, hiçbir şey yaşanmamış gibi

Bildim, ben nasıl sevdim, sen ne denli yakardın
Aşklar aştım, yakardım bir sana, bir Tanrı'ya
Bir dalga vurdu bize, belki benliğimize
Gördüm ki, bir el kadar uzaktım sevginize.

Sustu deniz, dalgalar yol verdi ayrılığa

Her şey başladığı gibi bitti.
Sessizce ve aniden yittin.
Kalsaydım gitmezdin belki,
Kalmadım, sen de gittin.

Bilmezler, biz bu aşktan nasıl gittik?
Nasıl yitirdik yürekteki ışığımızı
Neden sevdamız tuzla buz oldu
Kusursuz bir aşk olacaktı oysa
Öylece yazık oldu.

Seninle hüzünlü bir masalda rastlaştık
Külkedisi bendim, prensim sendin
Bak saat oniki, balo da bitti
Ayrılık başrolü kaptı sonunda...

Kötü kalpli bir dev aşkımı yedi

Bir bulut
Bir bulut daha geçti üzerimizden
Yığarak tüm ışığını
Ve alarak tüm enerjisini
Kötülüklerin
Bir bulut

Ben senin bana sessiz bakışını özledim
Özledim gözlerinin kalbimi yakışını
Ateşe kor katmıştım, köze su dökemedim
Aşk hala sürüyordu
Bildim, söyleyemedim

Sen "günaydın" derdin
Ben güneşin olur, açardım göğüne
Geçerdi yeryüzü önümüzden
Gülümserdik.

Sen "özlüyorum" derdin