Evet, devlet de, vatan da sensin.
Bak, ben de Cemal Süreya'ydım zaten...
Sen gidersen ülke tamamen çöker,
Ben gidersem şiir tamamen biter.
Evet, hava da sensin, su da...
Dinle bak,
Anne gibi sevmiştim seni
Öyle naif, bir o kadar da sonsuz.
Bir çocuğun hayata bakışı gibi
Duru ve korumasız.
Bir kedinin sevişi gibi efendisini
"Sen yoksun ya,
hayatımın bir anlamı kalmadı."
Biliyorum her yer ıssız,
Her şey sadece Aşk'a muhtaç...
Aşk şarkıları söylüyor bana,
Susarsın,
söz olur yüreğine düşenler
Şiirlere akarsın
Aklına geliverir birden
Gitsin diye yalvarırsın
Kuru bir dal parçasıyım
Alevlenmeye hazır
Bak bana
Tekrar geçeceğim o ıssız sokaklardan
Ellerimde hala ellerinin sıcaklığı
Sana söylemiş miydim, bilmiyorum.
Belki de hiç söylemedim.
Aslında mutlaka bilmen gerekiyordu.
Şimdiye kadar o kadar çok insanla karşılaştım ki...
Kimi hayatıma teğet geçti.
Kimi hafiften dokundu.
Yıldızlar şahidim olsun ki,
Bulutlara gönderdim yalnızlığımı...
Hüznü ise Kaf Dağı'nın ardına...
Anka kuşuna mutluluk ısmarladım,
Lambadaki cine aşk...
Gün hep seninle doğsun,
Unutursun elbet O'nu da
Kuşlar havalanır Yenicami'de
Kadıköy'de kıpkızıl bir gün batar
Salacak'ta çay içer bir çift
Bir aşk alır başını gider
Bu gece alıp kendimi yanıma
Gideceğim yıldızlı bir göğün altına
Çıkarıp yüreğimdeki ölümsüz aşkı
Korkmadan tetiği çekeceğim.
Ve aşkla
Kendimi öldüreceğim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!