sen gelirken
gece, uykuya dalmıştı mavilerin koynunda
yıldızlar düşmüştü yediveren gül dallarına
ay’da bir hüzün ki sorma, milyonlarca yıldız
milyonlara umut olmuştu da, mahmur bakışlı güneş
henüz uyanmıştı ayazı kırılmış su damlalarında...
Çiçek çiçek açılırken okullar
Bahar bahar saçılırken kokular
Çocuklarla dolar cadde sokaklar
Gönüller sultanı Umut öğretmen
İlmik ilmik ördün saf beyinleri
Umut
"Sen gidince külhan oldu yüreğim."
eğer bilebilseydim;
hasreti neyin dindireceğini,
son nefeste olsa arardım mutlaka...
işte hayat; dündü daha
tanıdık kimse hatırlamadı beni
dün doğum günümdü...
en sevdiklerim bile
hani beni en çok
gölgem kadar yakınım
gözüm gibi kıymetli
sözünü sözüm
özünü özüm bildim
zaman zaman uzaklaştın
sonbahar günlerini yaşıyor yüreğim
dışarıda hafif şiddette bir rüzgâr
içimde yalnız sen ve hasretin var
esinti okşadıkça dalları ağır ağır
yapraklar heyecanla sarılıyor birbirine
loş ışıklar altında, buz gibi bir bank
bakışlarım, kendimden uzak mı uzak
ahşap bir masayla iki de bardak
biri benimse eğer, diğeri senin mutlak
içinde ne var diye hiç düşünmem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!