Hatice Ak Şiirleri - Şair Hatice Ak

böğürtlenler vardı dere kıyısını mesken edinen
tutarlardı süzgeç gibi akıntıya kapılıp geleni
neler neler...

sen gelirken
gece, uykuya dalmıştı mavilerin koynunda
yıldızlar düşmüştü yediveren gül dallarına
ay’da bir hüzün ki sorma, milyonlarca yıldız
milyonlara umut olmuştu da, mahmur bakışlı güneş
henüz uyanmıştı ayazı kırılmış su damlalarında...

Çiçek çiçek açılırken okullar
Bahar bahar saçılırken kokular
Çocuklarla dolar cadde sokaklar
Gönüller sultanı Umut öğretmen

İlmik ilmik ördün saf beyinleri

Umut
​"Sen gidince külhan oldu yüreğim."

​eğer bilebilseydim;
hasreti neyin dindireceğini,
son nefeste olsa arardım mutlaka...

hissettin mi bilmiyorum
dün gece onlarca şiir dinledim
etme diyordu tuncel kurtiz

işte hayat; dündü daha
tanıdık kimse hatırlamadı beni
dün doğum günümdü...

​en sevdiklerim bile
hani beni en çok

uçsuz bucaksız
evrene düşensesin
dağ çiçeğinin renkleri

Dün Doğdum
Sevgi Varmıy dı
Hamurumda
Bilmiyorum...

İnsana Olan Sevgim ve

gölgem kadar yakınım
gözüm gibi kıymetli
sözünü sözüm
özünü özüm bildim

zaman zaman uzaklaştın

sonbahar günlerini yaşıyor yüreğim
dışarıda hafif şiddette bir rüzgâr
içimde yalnız sen ve hasretin var

esinti okşadıkça dalları ağır ağır
yapraklar heyecanla sarılıyor birbirine