Hatice Ak Şiirleri - Şair Hatice Ak

hece hece sakladım sözlerini
tutunabilmek için hayata
gittiğinden beri darmadağın düşlerim
her gece hecelerini aldım avuçlarıma
daldım uykuya

önce sarmaşık gülleri terk etti bizi
misafir kelebekleri ardı sıra

köprüler yıkılmıştı
mevsimler devrildi üstünden.

yıllar sonra

suyunu çıkardık elimize ne geçse
üzümün portakalın vişnenin
her meyvenin suyunu çıkardık

​ahbaplığın eşin dostun
aşkın sevginin sevdanın

bir söz vermiştim
ağlamayacaktım
tahmin ettiğimden zormuş tutmak

nerede taze kazılmış bir toprak görsem
sen gelirdin aklıma

aklar paklar temizler
serinletir yeşertir
dal budak verdirir
yangınları söndürür

iyiliği bu kadarken

ne yaprağın yaprak
ne dalın dala benzer
bilemedim bu ne hal

köklerin bir garip

erguvan mevsimiydi tanıştığımızda
sen her defasında değişik bir buket sunardın
adını bilemezdim çiçeklerin

ne yazmanın ne okumanın
eskisi gibi değil hiçbir şey
ne o çocuksu telaş

içtenliği
senden öğrenmeli
gözler nasıl güler,
senden...

başının okşanmasına