yapraklarına çiy düşmüş
çiçeklerle bezeli bir bahçede gezinirken
hayal ederdim seni, onlarla konuşan
ve güllere aşkını anlatan bahçıvan gibi...
acaba mutlu muydun, gülümser miydin
bir bardak kaynar suyu
tek yudumda içmiş gibi;
tam da böyle
bir ateş yakar göğüs kafesimi.
döner dururum yattığım yerde;
geçmek yerine
Bazen özgür olursun
Bazen tutsak kendine
Bazen güneş olursun
Bazen yoksun mum bile
Bazen nehir olursun
Sen olmadığın zaman;
Erguvanlar açmıyor yüreğimde,
Suları çekiliyor denizlerin...
Sen olmadığın zaman;
Ne güneş, ne ay, ne de yıldızlar doğmuyor,
sen olmayınca;
gün tükenmiyor
kirpiklerim darılıyor birbirine
kapanmıyor göz kapaklarım
gökyüzümü bulutlar kaplıyor
açmıyor güneş, uçmuyor kuşlar
sen olmayınca ben
daha az ağlıyor
hiç hayal kurmuyorum
sen olmayınca ben
karanlıktan korkmuyor
bir pencere açılır, seyre dalardı gözlerim;
uzaktan uzağa şekiller çizer,
sevdiğim imgelerle süslerdim yüzünü.
içimde bir heyecan; hep sana gelmek,
hep seni yazmak isterdim...
uzaklarda bir yıldız
fezanın bir ucunda
bazen düş sanıyorum
bazen en yakınımda
inecek gökyüzünden
sen yanımda olsaydın
geceler bu kadar uzun
gölgelerin sesleri bu denli
ürkütücü olur muydu...
dolaşırken karanlıklarda
Bir gün terk edip de yıkmayacaksan
Gözümden yaş olup akmayacaksan
Bana elmiş gibi bakmayacaksan
Fedadır bu canım sana sevdiğim
Hatam olur ise kızmayacaksan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!