Hatice Ak Şiirleri - Şair Hatice Ak

Sevgi neye benzer sevdiğim,
Yeni filizlenmiş dala mı,
Bir demet kır çiçeğine mi…

Sevgi, zeytin dalımıdır,
Ya da defneyaprağı,

Sen değil miydin
Bir bahar arifesinde, karşıma çıkan,
Badem ağaçları bile, henüz çiçek açmadan,
Anlatılmaz bir sevgiyle yüreğimi kaplayan,
Sen değil miydin

bak ne düşündüm canımın içi
gel bu gece bir kaçamak yapalım seninle
örneğin çocukluk yıllarımıza dönelim
oyunlar oynayalım, boş verelim gama
kedere ve hüzüne, bırakalım
kendi kaderlerini yaşasınlar...

uzun zaman oldu sana bir şey anlatmayalı
nereden başlasam bilmem ki
sabahları yine erken kalkıyorum
eskiden olduğu gibi
alışkanlıklarım da değişmedi
yine en çok çay içmeyi seviyorum

memleketimi en çok bu mevsimde özlerim;
kırlarını, gelincik tarlalarını,
kıpkırmızı develik çiçeklerini...

bahçeleri alabildiğine kuşatan çitlembikleri,
fesleğenleri,

seni beklerken ben;
dururdu akrep, dururdu yelkovan...
saksıdaki çiçekler açmak için yolunu gözler,
kuşlar en güzel şarkılarını senin için saklar,
güneş, gülümsemek için gözlerini beklerdi.

artık seni daha az düşünüyorum
ne gün ortası şekerlemelerin geliyor aklıma
ne öğle sonrası dışarıya çıktığında
yolunu bekliyorum sabırsızlıkla…

dağınık bir yaşama kucak açtım

bazen çiçeklerle bezeli bir bahçede
bazen filozofça bir masanın başında
bazen bir geminin güvertesinde martıları izlerken
bazen bir tren istasyonunda beni beklerken…

bazen bir apronda iki yana açmışsın kollarını

seni hissetmekse yanımda olmasan da;
seni düşünmek ve özlemekse yaşamak...
aldığım her nefesi "sen" diye alıyorsam;
elime aldığım her çiçekte, kalemimde, kağıdımda,
dokunduğum canlı cansız her nesnede
ellerini buluyorsam;

eskiden duyduğumda sesini
içim ürperir heyecanlanırdım
panik ile coşku arası
kendimi ifade edemediğimden
korktuğumu
söyleyemedim