Unutma ihtimali Şiiri - Hatice Ak

hissettin mi bilmiyorum
dün gece onlarca şiir dinledim
etme diyordu tuncel kurtiz
yükseldikçe yükseldi volüm
benim kalp atışlarım

neşeden mi kederden mi
yusuf hayaloğlu’ndan nalan’ı dinleyip
paylaştım bir boşlukta
seviyorum seni be başlığıyla

birkaç meraklı okudu o saatte
gece ertesi güne devrilirken
hiç tanık olmamıştın biliyorum
geç saatlerde uyanık kalmama
sana kızma nöbetim tutmuştu
uyku yerine

gelen ilham mıydı öfke mi
karışık bir durum öylesine işte
dertlenmeden, göğüs kafesim ağırlaşmadan
gözlerim dolmadan dinledim paşa paşa
belki kendimi dinledim sessizce
taş gibiydim şiirler bittiğinde

sonra uyumuş kalmışım
saati hatırlamıyorum
gözlerimi açtığımda sabahtı
odamın aydınlanmasından anladım

bir sakinlik, bir duygusuzluk
belki faydası olur diye
mükellef bir sofra kurdum kendime
ama hiçbir şeye gitmedi elim
bir bardak çay içip kalktım
aç mıyım tok muyum anlamadan

gerçekçi gelmiyor değil mi
ama böyle işte
ne ağlayabiliyorum ne gülebiliyorum
öfke de duymuyorum artık
galiba birazcık merak ediyorum sadece

neyi merak ettiğimi de bilmiyorum aslında
her şeyi silmek
kaldığım yerden devam etmek istiyorum
ama şimdilik mümkün görünmüyor
gök kubbe üzerime yıkılmış da
altında kalmışım gibi

tuhaf hallerim var anlayacağın
biliyorum hiçbir duygu sonsuz değil
sevgi dışında
ama tedirginliğim başka
sana seslenmek istersem adını
yüzünü resmetmeye çalışırsam
gülüşünü unutma ihtimali

Hatice AK-12.06.2015