Gönül Burcunda Mehtap...
Sessizce hep yükselir, ruhun beyaz nefesi
Gökten inen bir hırka, örtünürken bu cana
Selam durur kainat, bu ilahi ihsana
Kırılır kafeslerin, pas tutmuş o dar sesi
Gönül Defterim
Göz uzağa bakar, gönül yakına,
Hata arama hiç kulun çarkına.
Kaderi yazanın var git farkına,
Ömür dediğimiz bir nefeslik an,
Gönül Defterim...
Baharı beklerken kışa karıldım,
Kaderin elinde boşa yoruldum.
Kendime küstüm de sana kırıldım,
Sökülmez bir derttir gönül defterim.
SokaKlar dar gelse de, sığmaz taşa yüreğim,
KorkUsu yok olanın, bükülmez ki bileğim,
GönüLler bir oldukça, kabul olur dileğim,
SabaHlar müjde verir, Hakka giden bu yolda.
Gönül bir an durulmaz, akar zaman sel gibi,
Dünü bugün aratmaz, eser acı yel gibi,
Hasret içimde solmaz, taze açan gül gibi,
Ömür dediğin nedir, sırlarla dolu sırdır.
Yine bir ateş düştü, sönmek bilmez özünde,
Dünya bir yana kalır, yarin ela gözünde.
Bin bir mana saklıdır, her bir tatlı sözünde,
Sevda bir gizli derya, yüzer gönül düzünde.
Onlar ki,
ismini mermere değil, bir garibin duasına kazıyanlardır.
Sarayı, şöhreti değil,
kırık bir kalbi kendine yurt edinenlerdir.
Gönül gözü açık olan
Hakk'ı her an görür imiş
Aşk şarabın içip kanan
Elbet sona erer imiş.
Gönül Gözü Gördüğüdür...
Gönül bir yola düşüyor,
Hakikati eşeliyor,
Dosta doğru meylediyor,
Vuslat yakındır gel diye.
Güneşi göstersen buz tutar özüm,
Alevler içinde üşüyor közüm,
Yollarına kurban şu iki gözüm,
Başka bir kıbleye, bakmaz Gönülhan!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!